UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
re-integratie met passend werk
Re-integratie met passend werk
Werken Interview

Astrid kreeg een vaste baan in een apotheek

Van een WIA-uitkering naar een vaste baan als apothekersassistente. Doorzetter Astrid van der Linden kreeg het voor elkaar.

keer gelezen
331

Astrid van der Linden kreeg een WIA-uitkering vanwege psychische klachten. Ze deed een thuisstudie tot apothekersassistente. Het was doorbijten, maar nu heeft ze een fulltime baan in een apotheek.

'Mijn werkgever gelooft in mij'

Astrid studeerde Zweedse taal- en letterkunde maar vond geen passende baan. Vanaf 2001 werkte ze bij UWV als claimbeoordelaar: ‘Dat bleek niets voor mij. Ik had vreselijk last van faalangst en een slecht zelfbeeld. Kon niet tegen boze klanten.’ Toen ze regelmatig paniekaanvallen en lichamelijke klachten kreeg, ging Astrid in de Ziektewet. Werken lukte niet meer. Astrid: ‘Vanaf 2005 kreeg ik een WIA-uitkering. Heel rot, maar het ging echt niet meer. Ik ben toen ook opgenomen voor psychische hulp. Dat ik niet meer kon werken was op dat moment niet mijn grootste zorg.’ 

Opnieuw naar UWV

Na een halfjaar vroeg Astrid zelf om een herkeuring, ze wilde weer aan de slag. ‘Mijn verzekeringsarts vond dat nog veel te vroeg. Via UWV deed ik een sterkte-zwakteanalyse en uit een beroepskeuzetest kwam mijn voorkeur voor een medisch beroep. Mijn jobcoach zag gelukkig mogelijkheden en stelde het werk van apothekersassistente voor.’ Kort klantencontact en een baan in de dienstverlening. Astrid was zeer gemotiveerd: ‘Ik wist gelijk dat ik dat wilde doen!’

Nieuwe stappen

UWV betaalde haar studie voor apothekersassistente. Astrid volgde de mbo-studie thuis via de computer. Omdat ze een paar jaar ziek thuis had gezeten, was het te zwaar om ineens de hele week in een klas te zitten. Door de thuisstudie kon ze zelf haar tempo bepalen. De arbeidsdeskundige dacht bij elke nieuwe stap mee met Astrid. ‘Steeds keek mijn arbeidsdeskundige of de stappen die ik wilde nemen wel zinvol waren en of ik het zou aankunnen. Ik had steeds goed contact.’

Astrid regelde een stage in een apotheek. Aan het eind kon ze blijven, hoewel haar werkgever nog wel twijfels had. Astrid: ‘Ik durfde nog steeds weinig te vragen, was stil. Halverwege het eerste jaar sloeg het om, ik kreeg meer zelfvertrouwen. Na een jaar gaf mijn werkgever tijdens mijn functioneringsgesprek toe dat ze blij was dat ze me de kans had gegeven!’

Tegenslag

‘Ik had vaak pijn in mijn blaas, dacht dat het normaal was dat je 8 keer per nacht naar de wc moest. Was het een chronische blaasontsteking. Begin 2013 is m’n blaas eruitgehaald, ik had zo’n pijn! Door verschillende infecties en een ontsteking heb ik heel wat tijd in het ziekenhuis doorgebracht. Ik was erg onzeker over de gevolgen voor mijn contract. Al die tijd had ik wel fijn contact met mijn werkgever en mijn collega’s.’

Verlenging

Inderdaad werd haar contract niet verlengd. Maar er was goed nieuws: ze mocht terugkomen als ze voldoende hersteld was. En dan met een vast contract. Astrid: ‘Wat was ik opgelucht. Half april begon ik met re-integreren, half mei was ik weer 36 uur aan de slag. Per 1 juni ben ik in vaste dienst! Ik ben mijn werkgever dankbaar dat ze me de kans heeft gegeven, ondanks haar twijfels in het begin. Ik heb nog wel zwakke momenten en ik vind bijvoorbeeld het maken van oogcontact nog steeds moeilijk. Maar ik kan vooral heel veel wél. Ik moet de lat gewoon niet te hoog leggen.'

'En ik denk wel eens: had ik die operatie maar eerder laten doen. Ik leef nu met een stoma en heb nog een beetje pijn, maar het gaat zoveel beter!’

Gepubliceerd op: 04-07-2013

Je kunt niet reageren op dit artikel

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord