UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Dorine heeft PTSS
Dorine heeft PTSS
Mijn ziekte/beperking Interview

Dorine heeft PTSS

Door de PTSS van Dorine (30) overheerst de angst voortdurend. Hoe gaat ze daarmee om?

keer gelezen
7255

Dorine Taanman (30) heeft altijd angst en wil dat niet laten zien, omdat ze wil voorkomen dat mensen haar een zeurpiet vinden. Die angst komt voort uit haar PTSS (posttraumatische stressstoornis).

‘Laat het los’, zeggen mensen dan. Vast goed bedoeld, maar bij mij werkt dat gewoon niet.

Het is allemaal begonnen toen Dorine nog maar 5 jaar was. Ze raakte plotseling verlamd, waardoor ze een tijd in het ziekenhuis moest blijven. Aan die periode heeft ze nare herinneringen overgehouden. Niet omdat de doktoren of zusters onaardig waren, maar omdat ze zo weinig controle had over de situatie. Ze was immers nog zo klein. Later heeft ze ook nog een ernstig ongeluk met de fiets gehad.

Altijd angst

‘Dit heeft ertoe geleid dat ik bijvoorbeeld heel heftig ging trillen als andere kinderen vertelden over een prikje. Zelfs toen ik allang weer genezen was, bleef ik erg angstig voor alles wat met ziekte en ziekenhuizen te maken had. Dat is de PTSS', zegt Dorine. ‘Er zit altijd angst in mijn lijf en dat maakt dat ik op sommige dingen anders reageer dan anderen. ‘Laat het los’, zeggen mensen dan. Dat is vast goed bedoeld, maar bij mij werkt dat gewoon niet. Zo’n opmerking maakt het alleen maar erger omdat het me niet lukt. Ook al wíl ik dat wel.’

Werken met PTSS

Tijdens werk is PTSS ook lastig. ‘Soms heb ik bijvoorbeeld last van flashbacks. Ik wil graag dat daar een beetje ruimte voor is, want ik kan er echt niks aan doen. Maar mijn leidinggevende reageerde er negatief op, waardoor ik later thuis zat met een boel boosheid. Op het werk durf ik mezelf niet goed uit te drukken. Ik ben bang dat mensen me een zeurpiet vinden. En dat wil ik al helemáál niet.’

Positief over de toekomst

Volgens Dorine denken veel mensen dat PTSS alleen maar voorkomt bij militairen. ‘Maar ook gewone mensen kunnen het hebben en ik zou daar graag wat meer begrip voor willen. Het doet pijn als mensen het afdoen met ‘Ach, kop op’. Daarom ga ik op vrijwillige basis aan anderen – ook werkgevers – vertellen wat PTSS inhoudt. Ik wil iets van het onbegrip wegnemen rondom deze aandoening. Ik praat er open over, ik schaam me nergens voor. Misschien kan ik zo een stem geven aan al die mensen die het niet durven te vertellen.’

Beeld: de Beeldredaktie

Gepubliceerd op: 08-04-2015

Reacties

Door Gaby op maandag 20 juli 2015, 20:37

He Dorien. Ik heb geen Facebook.
Maar ik ben ernstige psyche, somatische problemen.
Wil zo weinig mogelijk met oud bekenden in contact komen vandaar als je toch wil kan via mail. Maar dat wil ik niet op de fors neer zetten. Groet gaby

Door Fittedame30 op dinsdag 21 juli 2015, 10:55

Hey Gaby,

Ik heb via de redactie persoonlijk bericht gekregen, over een bericht van jou, die hier niet geplaatst is, omdat het nogal persoonlijk is, maar ik heb het begrepen.
Ik zie dat ik in een reactie naar iemand anders mijn mailadres neergezet heb, dus als je via mail contact wil hebben, dan kan je naar mij mailen, Verder laat ik die keuze aan jou over, of je mij wel of niet wil mailen.

Vriendelijke groet, Dorine(Fittedame30)

Door Jenny B op dinsdag 20 oktober 2015, 12:58

Ik heb zelf ptss(reden ervan is privé dus graag geen vragen over hoe of wat) en durf niet te werken
Ik wil het wel graag, ik heb een kind en me vriend en ik zijn sinds kort samen.
Ik heb maatschappelijke ondersteuning en ben bezig met emdr wat echt heftig is.
Ik hoop dat ik wel kan werken partime op dinsdag en donderdag, ik weet alleen echt niet hoe ik dit moet aanpakken, kan iemand mij misschien helpen met plan van aanpak?

Door Dounia op dinsdag 27 oktober 2015, 23:10

Ik word al jaren niet serieus genomen door UWV dat ik met ptts kamp. Totaal geen begrip. Ik word gedwongen om deel te nemen aan arbeidsmarkt terwijl ik met allerlei angsten zit. Ik word als een dossier gezien. Zij sturen mij zoals zij dat zelf willen. Ik kan er niet meer tegen. Het is niet dat ik niet wil werken maar ik ben ziek. Zo'n UWV arts bepaalt in een uur wat ik kan en dat is gaan solliciteren. Zo onmenselijk UWV heeft mij nog zieker gemaakt. Ik kan met zon ziekte niet zo snel gaan werken. Wie herkent dit en kan mij vertellen wat ik kan doen??

Door Sv1983 op maandag 2 oktober 2017, 11:57

Mijn ervaring met het UWV met psychische probleem wordt je alles behalve serieus genomen. Ik heb last van overprikkeling . Mijn grenzen niet op tijd aan geef kom ik telkens in een zware burn out. Als ik wel mijn grenzen aangeef wordt ik door UWV niet serieus genomen. Ik kan zo een jaar flink door werken waarna ik compleet plat kom te liggen en wederom moet herstellen. Vanaf mijn 14de levensjaar kamp ik met stress, paniek aanvallen en regelmatige burn out klachten. Te vergelijken met ptss. Inmiddels loop ik van werk in ww, ziektewet, werk, ww, ziektewet etc. UWV trekt zich niks aan van belemmeringen. Ggz willen ze niet serieus nemen en trekken eigen conclusies. Ik ben inmiddels 33 jaar. Ik weet wat ik zelf aan kan in belasting. Helaas boeit het UWV dit niks en wordt al jaren niet serieus genomen. Aan wil om te werken ontbreek ik niks. Ik heb een onuitputtend doorzettings vermogen lijkt. Maar als ik reëel kijk is het vallen en opstaan al meer dan 15 jaar van mijn leven erg vermoeiend.

Door lisette op donderdag 5 juli 2018, 10:23

ik vind t op m werk ook erg moeilijk en heb zelfs een rustige werkomgeving aan gevraagt allen mn baas stelt t steeds uit.ben bijna 2 jaar in de ziekte nog gedeeltelijken zal dan minder geld gaan krijgen.dit ervaar ik als niet leuk.ik doe er alles aan om de uren die ik werk vol te hoeden maar door mn ptts wordt dat erg moeilijk.toh heb ik geen medewerking voor overplaatsing gekregen ,t duurt me veel te lang en t uvw schakelen ze ook niet in wat nu wie kan me helpen .ik wil werken maar door mn ziekte ptts is dat erg moeilijk.

Door UWV Webcare op vrijdag 6 juli 2018, 12:48

Hallo Lisette,

Goed van je dat je al een rustige werkomgeving aangevraagd hebt. Vervelend dat je baas daar niet zo snel in mee werkt.
Ik kan me voorstellen dat je het lastig vindt om met PTSS al je uren vol te houden.

Sinds 1 juli 2017 geldt de nieuwe Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet). Een van de veranderingen is dat je een second opinion kunt aanvragen bij een andere bedrijfsarts.

Daarnaast kun je UWV ook zelf inschakelen. Als de re-integratie vastloopt, kun je UWV vragen om een onafhankelijk deskundigenoordeel over de situatie te geven.
Meer informatie daarover lees je hier: https://www.uwv.nl/particulieren/ziek/ziek-met-werkgever/re-integreren-…

1 van 2

Door UWV Webcare op vrijdag 6 juli 2018, 12:49

2 van 2

Een second opinion van een bedrijfsarts en het deskundigenoordeel van UWV kunnen bij de eindbeoordeling en de WIA-beoordeling meegenomen worden, om te beslissen of je werkgever wel voldoende heeft meegewerkt aan re-integratie.

Als je een second opinion wil, geef je dit aan bij uw werkgever. De eerste bedrijfsarts bepaalt dan welke bedrijfsarts de second opinion gaat doen. Dit is altijd een bedrijfsarts uit een andere organisatie dan die van je eigen bedrijfsarts.

Het deskundigenoordeel vraag je aan via UWV.nl.

De second opinion vervangt niet het deskundigenoordeel van UWV. Zowel de werkgever als jijzelf kan na de second opinion nog steeds een deskundigenoordeel aanvragen bij UWV.

Ik wens je veel succes met de situatie!

Met vriendelijke groet,
Jur
UWV Webcare

Door deborah op maandag 22 juli 2019, 13:35

PTSS is niet makkelijk om mee te leven.
Ik heb hier al vele jaren last van en je loopt idd vaak tegen onbegrip aan.
Mensen vinden dat je door moet met je leven en niet meer moet zeuren nadat je de nodige therapie hebt gehad.
Die thereapieen zijn slechts wat handvatten die je kunt gebruiken in het dagelijkse leven maar de echte acties moet je zelf waarmaken.
Dit valt niet mee en gaat met vallen en opstaan.

Grappig toch dat de meeste mensen eerst zelf dergelijke tegenslagen moet meemaken om ook maar enig begrip te kunnen opbrengen.

Ik blijf erbij . Pschychische problemen zijn niet zichtbaar en bestaan dus in vele gedachtegangen niet..

Iedereen met PTSS weet wat het is en maakt gelijke momenten mee..
Het zou idd meer erkenning moeten krijgen omdat het eigenlijk een zware druk legt op je dagelijkse leven en alles wat daarbij hoort.

lieve groeten

Deborah

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord