Xenia Kalogiros (25) ontvangt sinds kort een WIA-uitkering. Onlangs is bij haar polyneuropathie vastgesteld. Ze vertelt over het aanvragen van haar uitkering voor arbeidsongeschiktheid.

‘Elf jaar geleden kreeg ik lymfeklierkanker. Ik heb 5 chemokuren gehad. Nadat ik genezen was verklaard lukte het me steeds niet om opleidingen af te maken. Ik heb bijvoorbeeld de kappersschool gedaan, maar ik maakte heel grote fouten. Dus ik dacht dat ik niet geschikt was als kapper. Ook in de horeca ging het niet goed. Ik geloofde dat het bij mij hoorde dat ik lomp en onhandig was. Ik was steeds maar aan het zoeken naar wat ik dan wel kon.

Aanvraag uitkering bij UWV

Twee jaar geleden reed ik met mijn auto tegen een boom en dat betekende een soort ommekeer. Achteraf gezien had ik een burn-out en een depressie, maar dat wist ik toen nog niet. Ik kon helemaal niet meer werken. Ik vroeg een Ziektewet-uitkering aan, waarop UWV me onderzocht. Hun conclusie was ook dat ik niet kon werken. Voor het onderzoek en de uitslag was ik echt heel nerveus: wat als UWV zou zeggen dat ik wel zou kunnen werken? Maar de verzekeringsarts was heel begripvol. De 2 jaar waarin ik in de Ziektewet zat, heb ik benut om te onderzoeken wat er nou precies met mijn lijf aan de hand is. Van UWV kreeg ik daarvoor alle ruimte. Ik ben 3 keer opnieuw beoordeeld in die 2 jaar, en mijn arbeidsvermogen bleef steeds tijdelijk 0%. Ondertussen weet ik dat ik een zenuw- en spierbeschadiging heb van de chemotherapie. Dat heet polyneuropathie en komt niet meer goed. Daarnaast heb ik ADHD, wat mijn drijfveer is en tegelijk mijn valkuil. Dat is dus waarom ik zo onhandig en lomp ben. Op advies van mijn verzekeringsarts heb ik WIA aangevraagd en die uitkering ontvang ik sinds eind mei.

‘Het liefst krijg ik van UWV de komende tijd de ruimte om me verder te kunnen ontwikkelen, met behoud van mijn uitkering’

'Ik wil aan het werk'

Ik ben heel blij met deze ondersteuning door UWV. Mijn arbeidsvermogen is nog steeds tijdelijk 0%, maar ik wil heel graag werken. Van niks doen word ik juist ongemotiveerd. 1 a 2 halve dagen per week moet haalbaar zijn volgens mijn ergotherapeut. Wat ik lastig vind, is dat ik meerdere keren met UWV heb moeten bellen om het voor elkaar te krijgen om opnieuw beoordeeld te worden. ‘Ik wil aan het werk’, zei ik, maar dat begrepen ze niet zo goed. Uiteindelijk heb ik eind juni opnieuw een gesprek met UWV. Dat vind ik spannend! Het liefst krijg ik van UWV de komende tijd de ruimte om me verder te kunnen ontwikkelen, met behoud van mijn uitkering. Ik ben fotograaf. Meestal is alleen fotografie fysiek te zwaar. Daarom wil ik mezelf graag verder ontwikkelen en misschien een opleiding volgen. Zwaar fysiek werk kan ik niet doen, maar bloggen kan ik wel! Ik wil graag bloggen over fotografie, mijn leven en mensen op mijn manier laten zien wat ik zie. Ik hoop dat ik daar de ruimte voor krijg, want in beweging blijven is juist goed voor me.’

Fotografiewerk zien van Xenia?

 

Wil je reageren op het verhaal van Xenia? Laat je reactie achter onder de foto's. 

Reacties

Door Essie op woensdag 4 juli 2018, 18:14

Super mooi verwoord alles en hou je taai luister goed naar je lichaam en mischien is een paar uurtjes met jen mooie foto's maken in de stad🤣

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over