UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Anne Houtsma
Actief blijven Interview

‘Het is belangrijk dat ik mijn verhaal kan blijven doen’

Anne Houtsma heeft het onbekende 22q11-syndroom en stuit vaak op onbegrip bij collega’s. Ze blogt hierover.

keer gelezen
16

Anne Houtsma (38) heeft het 22q11-syndroom. Een onbekend, maar vaak voorkomend syndroom. Door dit syndroom voelt ze zich erg onbegrepen. Ze blogt hierover op Joop.nl.

Anne kan door haar syndroom informatie minder goed verwerken. Haar hoofd zit sneller vol dan bij een ander, ze raakt snel gestrest en overprikkeld. ‘Ik heb altijd geprobeerd om op een normale manier mee te doen. Maar omdat je niks aan mij ziet, is er vaak veel onbegrip als dingen niet gaan zoals het zogenaamd hoort te gaan. Ik heb het geprobeerd, maar werk vinden en houden is lastig. Ik heb een mbo-diploma op zak, maar ik kan er niets mee. Op de arbeidsmarkt is er weinig begrip voor mijn aandoening. Ik ben vaak na een paar maanden ontslagen, omdat collega’s niet begrepen waarom het bij mij langer duurde voordat ik iets snapte. Mensen hebben weinig geduld als het gaat om dingen vaker uitleggen. Wanneer ik dan weer eens teleurgesteld werd in mijn werk, raakte ik in een dip. Als kind werd ik al buitengesloten omdat ik anders was. Eigenlijk is dat op het werk niet veel anders.’

Van niemand afhankelijk

‘Omdat ik al een tijdje thuis zit en ik baal van het onbegrip voor mijn aandoening, ben ik erover gaan bloggen. Eerst op mijn eigen website Een andere route, inmiddels schrijf ik regelmatig voor Joop.nl. Ik kan zelf beslissen wanneer ik een blog aanlever, en dat geeft mij veel rust: ik heb zo geen stress van deadlines. Nu heb ik het geluk dat ik goed ben in taal; ik kan me goed verwoorden. Tegelijkertijd is dat mijn valkuil. Mensen denken al gauw van: o, er is helemaal niets met haar aan de hand. Ik denk ook vaak: kon je maar aan mij zien dat ik een syndroom heb, dan zou er meer begrip zijn. Dat blijf ik lastig vinden. Ik heb me er inmiddels wel bij neergelegd dat ik een Wajong-uitkering heb. Natuurlijk had ik dat liever niet, want ik wil nergens van afhankelijk zijn. Zo probeer ik ook te leven: onafhankelijk. Ik woon zelfstandig en heb geen schulden.’ 

'Als kind werd ik al buitengesloten omdat ik anders was.'

Worstelingen

‘Wat ik vooral wens is dat er meer begrip komt voor mensen zoals ik. Mensen die niet kunnen meekomen in de maatschappij. Die heus wel willen, maar dan wel in hun eigen tempo. Ik vertel hier graag over; bij bedrijven en organisaties mag ik wel eens mijn verhaal doen. Dat is heel erg leuk om te doen. Gek genoeg vind ik het niet eng om voor groepen te presenteren. Daarvoor vind ik dit onderwerp veel te belangrijk. Ik zit ook vaak op Twitter, daar heb ik aardig wat volgers. Ik vertel dan over mijn alledaagse worstelingen en krijg daar vaak leuke reacties op. Soms krijg ik ook negatieve reacties. Daar word ik verdrietig van. Mensen die denken dat je profiteert van een uitkering. Daarom blijft het belangrijk dat ik mijn verhaal hierover doe.’

Over 22q11-syndroom

Kinderen die met het 22q11-syndroom worden geboren, hebben een defect in een bepaald chromosoom. Vaak hebben ze een gespleten lip en gehemelte, en een hartafwijking. De klachten verschillen nogal en kunnen ook van psychische aard zijn. Naar schatting worden er 50 kinderen per jaar in Nederland geboren met 22q11.

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord