UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Martine ligt veel op bed door haar zeldzame ziekte EDS
Vrouw-ongezond-falen-dna-lichaam
Mijn ziekte/beperking Blog

Het falen ontgroeid

Martine kon fysiek niet wat anderen konden. Jarenlang dacht ze dat het aan haar lag.

keer gelezen
2414

Martine Reesink (45, IVA) heeft EDS, een bindweefselaandoening. Jarenlang had ze het gevoel te falen als persoon. Maar: ‘Toen een arts-assistente eindelijk kwam met een diagnose, kon ik wel huilen van geluk. Er was écht iets met me aan de hand.’

Is het een feit of is het een gevoel? Jaren heb ik het gevoel gehad te falen als persoon. In de steek gelaten door mijn vreemde lijf. Als je zoveel bezig bent met je gezondheid laat je steken vallen op andere fronten. Ik voelde mij falen in mijn werk, thuis, en werd onzeker over alles om mij heen.

Geblesseerde bakvis

Het begon in mijn tienerjaren. Naast de standaard puberonzekerheden kreeg ik te maken met ‘sportblessures’: gescheurde enkelbanden en kniebanden, peesontstekingen, overbelaste spieren. Toevalligheden of onhandigheid? Ik was een kluns die struikelde over een getekende lijn in de sporthal. Ik faalde keer op keer bij het sporten. Mijn benen werden tegengehouden door een dik elastiek, alsof ik continu door drijfzand worstelde. Ik ging hardlopen, denkend dat mijn conditie het probleem was, maar het verzet van mijn gewrichten en spieren werd niet minder. Integendeel. Toen het besef kwam dat mijn lijf het niet meer aankon, dreunde het door mijn geest: ‘Ik had gefaald ...’

Tussen de oren

Het sporten bleef een probleem: waarom lukte het mij niet, waarom voelden mijn benen altijd aan alsof ik een marathon had gelopen, waarom had de rest hier geen last van? Ik voelde me een aansteller, een mislukkeling. Inmiddels had ik een baan en ook daar ontstonden problemen. Mijn eerste langdurige uitval was op mijn 24e. Met een dubbele hernia. De artsen waren het niet eens; de één wilde me opereren, de ander vond me rijp voor de psychiater. Ik had pijn op plaatsen waar de hernia niet van invloed kon zijn, aldus de neuroloog. Maar hij keek niet verder: het zou wel tussen mijn oren zitten. Wederom voelde ik dat ik faalde, ik werd onzeker, twijfelde aan mijn gevoel, aan mezelf. Ik werd opgenomen, bekeken, psychisch gezond bevonden door de invallende psycholoog en na 10 dagen platliggen weer naar huis gestuurd. Uiteindelijk werd ik afgekeurd, maar bereikte met veel vechten dat ik toch weer aan de slag kon. Maar het werken mislukte, en ik faalde opnieuw.

‘Ik werd onzeker, twijfelde aan mijn gevoel, aan mezelf’

Geen wonderwoman

Thuis deed ik niets, ik was geen keukenprinses, geen huishoudelijk wonder, mijn lijf had het al zwaar genoeg met het volhouden van mijn werk. Manlief heeft altijd zonder klagen het overgrote deel van het huishouden op zich genomen, ik heb wat dat betreft echt de jackpot gewonnen. Hij heeft mij nooit kwalijk genomen dat ik zo’n krakkemikkig lichaam heb, nooit aan mij getwijfeld en me nooit verweten dat ik lui was. Dat laatste deden anderen wel, ik heb eigenlijk altijd het gevoel gehad me te moeten verdedigen. Ik nam mensen de woorden uit de mond door er zelf maar vast een grapje over te maken. Ik creëerde zo een schild.


Zoektocht naar gezondheid

Maar er is nog een belangrijke factor in dit verhaal: het zoeken naar een diagnose. Er is serieus een tijd geweest dat ik mij afvroeg of ik een hypochonder (ook wel ziektevrees, red.) was. Waarom kon ik niet wat anderen konden? Waarom deed mijn lijf zo raar? Waarom? Toen een arts-assistente op mijn 29e eindelijk kwam met een diagnose, kon ik wel huilen van geluk. Er was écht iets met me aan de hand, ik stelde me niet aan, ik was geen mislukkeling! 

Ontgroeid

Van daaruit is het fysiek nog hard naar beneden gegaan, heb ik echt wel dalen gevoeld, gezien en doorgemaakt. Toch heb ik me niet langer meer een verliezer gevoeld. Ik heb juist mijn doel gevonden, ik heb mezelf gevonden. Ik heb niet gefaald, ik heb gevochten en overwonnen. Het leven draait niet om perfectie. Falen is een gevoel; een gevoel dat je jezelf oplegt of laat opleggen. Falen staat niet langer in mijn woordenboek. Ik ben het ontgroeid!

Gepubliceerd op: 27-02-2018

Lees meer over

Blog Zeldzame ziekte

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord