UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
gedicht van jidske
gedicht van jidske
Mijn ziekte/beperking Interview

Hoe is het nu met… Jidske

Jidske heeft asperger, ADD en chronische pijn. Ze heeft moeite met communiceren, maar in gedichten kan ze zich wel goed uitdrukken.

keer gelezen
1383

Jidske van de Klundert schreef 2 gedichtenbundels, waar ze eerder over vertelde op UWV Perspectief. We vroegen haar hoe het met haar gaat.

'Met wat ik kan, beteken ik iets voor anderen'

‘Hoe het met me is? Ik ben en blijf zoekende. Ik vaar op mijn innerlijke kracht, op mijn foto’s en op mijn gedichten. Ik heb het syndroom van Asperger, ADD en chronische pijn als gevolg van een operatie. Ik ervaar hierdoor veel onrust en kan weinig drukte aan, maar ik heb wel genoeg buitenlucht nodig. Om de spanning niet te hoog op te laten lopen, schrijf ik graag gedichten en fotografeer ik.’

Koeien knuffelen

‘Vorig jaar zocht ik een boerderij waar ik een tijdje mocht blijven, maar dat is niet gelukt. Wel ben ik veel in het weiland geweest en heb ik met koeien geknuffeld. Dieren brengen mij veel rust, ze verwachten niets en ik kan er al mijn liefde en aandacht kwijt.’ 

Energie geven

‘Ik ben trots op mijn dichtbundels, maar ik miste de verbondenheid met mijn omgeving. Ik had het gevoel er helemaal alleen voor te staan in mijn leven en ik voelde me afgescheiden van de wereld om me heen. Terwijl ik wel de behoefte heb om deel uit te maken van een groter geheel. Ik wil positieve energie doorgeven en ontvangen. Samen sta je sterk. Maar het lukte niet goed.’ 

Zelfvertrouwen

‘Gelukkig kon ik terecht in het Werkhuis in Maastricht. Daar mocht ik op mijn eigen manier, in mijn eigen tempo, aan de slag met gedichten en daarmee iets bijdragen aan het Lichtjesproject, een gezamenlijk project waarbij we op verschillende plekken in Maastricht zelfgemaakte lampen plaatsten. Mijn gedicht kreeg daar ook een plek in. Dat mijn gedicht een plek kreeg in een groter geheel, dat ik deel kon uitmaken van de groep, heeft me veel positieve energie gegeven. Mijn zelfvertrouwen groeide!’ 

Geef nooit op

‘Ik kan wel wat, en met wat ik kan, beteken ik ook iets voor anderen. Mijn advies is: geef nooit op en laat je stem horen.’ 

Gedicht 

Ik, de passant, heb mijn licht gezaaid

Ik, de passant, heb mijn licht gezaaid

Vanuit de donkere aarde 

ontkiemt het eerste licht

Gezaaid vanuit liefde en aandacht

 

geeft zij deze plek 

haar kleurrijke gezicht

 

In de nacht

groeien er lichtbloemen   

met ongekende energie

 

Zij stralen volop

en schijnen zacht 

Om verder te klimmen

tot grote hoogte

Zijn zij het die

het koude staal

van de brug omarmen 

 

Zij groeien groter

komen tot volle bloei

waarmee zij in stilte 

verwarmen 

 

Foto: Judith den Hollander
Gepubliceerd op: 19-10-2017

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord