UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Meike van Genugten
Actief blijven Interview

‘Ik mis het contact met collega’s’

In de serie ‘Hoe gaat het met je?’ vragen we Wajongers hoe zij de coronacrisis doorkomen. Dit keer: Meike van Genugten.

keer gelezen
19

Meike van Genugten (30) heeft een taalontwikkelingsstoornis (TOS). Zij heeft moeite met informatie verwerken, waardoor ze het tempo in een alledaagse werkomgeving moeilijk aan kan. Ze werkt nu met veel plezier bijde TOSfabriek, het leerwerkbedrijf van Kentalis voor jongeren met TOS. Meike zit nu vanwege de coronacrisis thuis. Wel vergadert ze met collega’s, via Skype. ‘Communiceren is nu voor iedereen een uitdaging, maar voor mensen met TOS is dat altijd lastig.’

Meike van Genugten
Leeftijd: 30 jaar
Werkt nu als: ervaringswerker en co-onderzoeker 

In hoeverre is je werk veranderd?

‘Het is nu stukken rustiger. Normaal gesproken geef ik voorlichting en doe ik coördinatiewerk en onderzoek. Alle mails en telefoontjes die binnenkomen gaan via mij. Dat is nu niet meer zo. Ik werk geen volledige dagen meer, maar probeer wel zoveel mogelijk werk te doen. Ik vind het wel bijzonder dat je dingen gaat doen die je anders niet zo snel doet, zoals digitaal vergaderen. Dat vond ik door mijn communicatiebeperking altijd erg lastig. Door het vaker te doen, ben ik er beter in geworden. Digitaal communiceren is nu voor iedereen een uitdaging, maar voor mensen met TOS is dat altijd lastig.’

Wat doet deze crisis persoonlijk met je?

‘Wat je veel hoort is dat mensen door de crisis vereenzamen. Dat geldt ook voor veel jongeren met TOS. Zij maken vanwege hun communicatiebeperking moeilijker contact. Dat raakt me. We zijn nu met de TOSfabriek aan het kijken of we iets kunnen organiseren voor deze doelgroep, waardoor ze met elkaar in gesprek kunnen komen. Ik ben zelf alleen, maar voel me niet eenzaam. Wel mis ik de dagelijkse structuur. Normaal gesproken sta ik vroeg op en staan er afspraken in de agenda. Nu slaap ik uit, en stel ik dingen uit. Het besef dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, biedt troost. Misschien dat ik me daardoor wel minder eenzaam voel. Verder mis ik het contact met mijn collega’s erg. Iemand in de ogen kijken, iemands lichaamstaal lezen. Het helpt me normaal gesproken bij het communiceren, dat kan nu even niet.’

Kun je ergens terecht om je hart te luchten?

‘Ik heb wekelijks contact met mijn leidinggevende en met mijn jobcoach. We hebben het dan niet alleen over werk, maar ook hoe het privé gaat.’

Heeft de coronacrisis je ook inzichten gegeven?

‘Ik durf nu met Skype te werken. Dat blijf ik denk ik na de crisis doen. Wat ik met name heb ingezien is dat we sociale wezens zijn, dat collega’s heel belangrijk voor mij zijn. Wat ik verder merk is dat ik meer met de dag leef, ik kijk niet meer ver vooruit. En dat geeft me rust.’

Gepubliceerd op: 23-04-2020

Lees meer over

Coronavirus Handicap Jobcoach

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord