UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
gemotiveerd met een beperking
chronisch ziek en gemotiveerd
Mijn ziekte/beperking Blog

Motivatie en inspiratie

Deverra was vroeger een en al energie. Nu vertelt ze hoe ze door haar ziekte telkens opnieuw moet zoeken en afwegen hoe ze zo goed mogelijk de dag doorkomt. Lees haar blog.

keer gelezen
212

Deverra (43, WIA) stortte bijna 5 jaar geleden in, ze viel letterlijk op de grond. Q-koorts bleek de oorzaak te zijn. Ze heeft haar leven daarna drastisch moeten aanpassen. Elke maand schrijft ze een blog voor UWV Perspectief. Waarom doet ze dat eigenlijk?

‘Ik kan geen inspiratie vinden’

Het is zaterdagavond. Mijn vriend en ik zitten op het terras. Het is een heerlijke zomeravond. We zijn naar de film geweest en doen nog een drankje buiten bij ‘ons café’. We gaan niet vaak uit. Zelden. ’s Avonds weggaan kost veel energie. Energie die soms wel, vaak niet aanwezig is.

'Wat ga je doen morgen?’, vraagt hij.

‘Ik wil morgen de nieuwe blog gaan schrijven voor UWV Perspectief. Ik kan alleen nog geen inspiratie vinden. Het onderwerp is ‘motivatie’ maar wat is motivatie voor mij of in relatie tot chronisch ziek zijn? Ik vind het echt een moeilijk onderwerp.’

‘Waarom schrijf je eigenlijk voor UWV Perspectief?’

‘Omdat ik het mooi vind. Het is een platform met veel goede informatie vanuit een positieve gedachte. Ik zoek altijd een manier om inspirerend te schrijven. Ik wil mensen laten nadenken en het liefst ook iets meegeven van mijn ervaring. Ik hoop altijd dat iemand, al is het maar één lezer, er iets aan heeft of herkenning vindt. Zich minder alleen voelt of juist begrepen. Als je chronisch ziek bent of wordt, komt er zo veel op je af. Na zoveel jaar voel ik mij ervaringsdeskundig, ook al heb ik zelf nog veel ups en downs en leer ik ook weer van andere verhalen. Schrijven vind ik fijn, dat geeft mij een doel en bezigheid.’

‘En dat motiveert jou’, zegt hij.

Het kwartje valt niet zo heel snel. Ik ben moe, overprikkeld van de week ervoor en ik laat wat hij zegt langzaam tot mij doordringen.

‘Ja,’ zeg ik, ‘enorm’, en ik wiebel wat onrustig op mijn stoel.

We kijken elkaar aan, ik zie mijn vriend glimlachen en hij zegt: ‘Daar heb je motivatie. Ga daar maar over schrijven. Zullen we nog een drankje doen? Gaan we daarna naar huis, kan je slapen en uitrusten.’

Lees ook de eerdere blogs van Deverra:

Gepubliceerd op: 07-09-2018

Lees meer over

Blog Q-koorts Energie

Reacties

Door robert heijmans op vrijdag 23 november 2018, 01:58

hoy DEVERRA ik herken mezelf helemaal in je verhaal, wat fijn dat het weer goed met je gaat. het leven is de moeite waard om geleefd te worden, al zien wij dat soms helemaal niet meer. ik voel me op het ogenblik ook weer zo nutteloos waardeloos was ik maar dood dan was alles weg alle problemen opgelost, maar dan laat ik mijn live vrouw in de steek en dat wil ik niet,
er zijn toch weer momenten dat ik van het leven kan genieten, maar soms is het zo hopeloos dan denk ik wat doe ik hier nog, dat vraag ik mezelf vaak af waarom moet ik hier nog zijn het leven is mij niets meer waard ik geniet nergens meer van . ik wil slapen weg van deze grote boze wereld , maar dan krijg ik weer enge dromen, waarom voel ik mij zo rot, zo slecht heb ik het nu ook weer niet , ik heb weinig geld kan lang niet altijd alles kopen wat ik graag zou willen, maar ik heb een warm bed en heb elke dag mijn eten een dak boven mijn hoofd, als je kijkt in arme landen is het leven nog 10 x moeilijker

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord