UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Je leven aan een chronische ziekte aanpassen
Mijn ziekte/beperking Blog

Kansen met Q-koorts

Als je jong en gezond bent, lijkt de wereld voor je open te liggen. Tot je ziek wordt en je je toekomstdromen flink moet bijstellen. Wat zijn je kansen nog?

keer gelezen
16

De gevolgen van Q-koorts hebben de afgelopen jaren Deverra’s leven (44, WIA) enorm veranderd. Waar voorheen de wereld open lag en volop kansen bood, heeft ze haar leven flink moeten aanpassen aan wat ze nu met haar ziekte nog wel kan.

Ik heb altijd gedacht dat mijn leven vol kansen was, mogelijkheden. Zo leefde ik ook, met de gedachte dat alles mogelijk zou zijn, kansen zat. Ik was jong en de wereld lag open. Tot 2013. Toen werd ik chronisch ziek. In één klap werd ik een ‘oude vrouw’ en de wereld, die eerst nog open lag, sloot zich voor mij. Alle mogelijkheden verdwenen als sneeuw voor de zon: mensen ontmoeten, werken. En bovenal de kans om beter te worden, te genezen.

Ik moest mijzelf opnieuw uitvinden. Ik was niet meer die collega met een goede baan, die leuke vriendin of aantrekkelijke vrouw en partner. Ik was iemand met een kapot lijf en een kapotte ziel. Nog steeds ben ik een DIM-mer, Denker In Mogelijkheden. Al gaat dat minder makkelijk dan voorheen. Wanneer mijn lijf uren, dagen, weken of soms maanden besluit dat het letterlijk niet functioneert, dan vraag ik mij wel eens af welke kansen er nog zijn voor mij.

Willen en niet kunnen

Ik heb geen keuze tussen willen en kunnen. Ik heb geleerd van mijn ouders dat ‘waar een wil is, een weg is’ en dat ‘als je wilt het ook echt kan.’ Ja, tot je wel wilt maar echt niet kunt. Er zijn dagen zat dat ik keihard tegen mijn eigen muren aanren omdat ik zo graag wil, maar ik gedwongen ben te accepteren dat ik het niet kan.

Terwijl mijn kansen om alles te willen en kunnen zijn veranderd, ontstonden er toch nieuwe kansen en mogelijkheden. Niet dat ik dat eerst in de gaten had. Het duurde wel even voordat ik mij voor die nieuwe situatie kon openstellen. Ik heb jaren vastgezeten in wat ik vooral niet meer kon.

Nu zeg ik vaak: ‘Morgen weer een nieuwe dag. En als het morgen niet gaat, dan kijken we overmorgen wel weer verder.’

Hoe zorg jij dat je het dagelijks leven kunt volhouden met je beperking? Laat je reactie hieronder achter. 

Lees ook de eerdere blogs van Deverra op UWV Perspectief

Gepubliceerd op: 03-04-2019

Lees meer over

Blog Q-koorts Chronisch ziek

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord