UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Waarvan krijg je werkstress
Mijn ziekte/beperking Interview

Krijg jij stress van je werk?

‘Ik krijg stress door mijn manager, de arbeidsdeskundige en de bedrijfsarts. Allemaal moeten ze wat over mij vinden.’ Ervaar jij stress door werken?

keer gelezen
25

Van 11 tot en met 15 november was de Week van de Werkstress. Haal jij plezier en voldoening uit je werk of levert het je vaak stress op? Hoe ga je hiermee om? We vroegen het aan 4 lezers van UWV Perspectief. Praat ook mee over dit onderwerp.

Janneke – Wajong: ‘Ik ben blij met de kans om thuis te werken’

Janneke (34) werkt als socialmediaredacteur. ‘Eigenlijk gaat dit werk 24/7 door. E-mails, meldingen en appjes lopen zakelijk en privé door elkaar. Soms is het daardoor moeilijk om afstand te nemen van mijn werk. Zeker omdat ik mijn werk vanuit huis doe. Het is daarom extra belangrijk om rustmomenten in te plannen.
In eerdere banen liep ik steeds vast door het werken op kantoor en de overprikkeling die dat met zich meebracht. Bij Webmastery kan ik zelf mijn werktijden indelen en werken op de momenten dat ik het meeste energie heb. Ik ben blij dat ik de kans krijg om thuis te werken, zo werk ik efficiënt en in alle rust. Dit voorkomt voor mij al veel werkstress. In eerdere banen lukte het mij om maximaal 12 uur per week te werken, nu werk ik 32 uur. Rust en ontspanning zoek ik juist in offline bezigheden. Ik zet de meldingen op mijn telefoon uit en maak een fijne boswandeling of lees een boek. Ik kies bewust voor een gedrukt boek en geen e-reader, om dan even helemaal los te komen van alle schermpjes.’

Carla – gedeeltelijke Ziektewet (bezig met WIA-aanvraag): ‘Allemaal moeten ze wat over mij vinden’

Carla (25) ervaart vooral stress door alle gesprekken en beoordelingen over haar arbeidsvermogen: ‘Ik krijg stress door mijn manager, de arbeidsdeskundige, de bedrijfsarts, de adviseur die het deskundigenoordeel uitvoert en de mevrouw van het re-integratiebureau. Ze hebben het er maar druk mee. Met mij. Hoe ik aan het werk ben … Wat ik wel en niet meer kan … Hoeveel uren ik zou moeten werken … Wat mijn beperkingen zijn. Er worden plannen geschreven, gesprekken gevoerd en rapporten opgesteld. Adviezen opgevolgd, beoordelingen gedaan. En dat allemaal ter voorbereiding op het gesprek met de verzekeringsarts, wiens oordeel als het zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangt. Dit getouwtrek maakt me enorm gestrest. Ook al zal het allemaal met de beste bedoelingen zijn. Daarom probeer ik naast mijn werk zoveel mogelijk te ontspannen door yoga en het wandelen met mijn hond. Dat helpt om mijn hoofd leeg te maken.’

Pieter – Wajong: ‘Werkomstandigheden zijn erg belangrijk voor me’

Pieter (33) werkt 16 uur per week bij een facilitaire afdeling van de Belastingdienst. ‘Ik heb een vorm van autisme, waardoor meer informatie binnenkomt dan normaal. Ik heb tijd nodig om op te laden. Werkomstandigheden zijn erg belangrijk voor me; als ik weinig stress heb, functioneer ik prima. In het gebouw waar ik werk worden lessen gegeven, het kan behoorlijk druk zijn. Ik verdeel lesmaterialen over de lokalen. Grappig genoeg kan ik erg genieten van dit soort drukte. Ik maak er voor mezelf een soort wedstrijdje van dat ik alles klaar heb voor het einde van de dag. Na mijn werk hoef ik niet meer naar de sportschool, omdat ik zoveel loop op een dag. Handig! Er zijn wel zaken waar ik stress van krijg. Zo doe ik het liefst taken die ik al ken. Dan weet ik precies wat ik moet doen en hoeveel tijd het gaat kosten. Ook blijf ik het liefste werken in het huidige gebouw, omdat het een vertrouwde omgeving voor me is. Een nieuwe omgeving levert standaard stress op bij mij.
Om stress te voorkomen eet ik gezond en vul ik mijn vrije tijd goed in: ik houd mijn huis netjes, geniet van mijn hobby’s, ik spreek af met mensen die me energie opleveren, ik help mensen die het slechter hebben dan ik en ik ken mijn grenzen.’

Sophie – Wajong en WIA: ‘M’n collega’s houden gelukkig rekening met mij’

Sophie (30) haalt veel plezier uit haar werk, maar ervaart soms werkstress. ‘Stress moet ik zoveel mogelijk vermijden, omdat ik anders weer ziek word. Het kan bij mij een darmontsteking aanwakkeren, waardoor ik lang uit de roulatie ben. M’n collega’s houden gelukkig rekening met mij. Maar door veranderingen in het bedrijf zijn ze de laatste tijd zó druk dat ik hun werkstress ook voel. Dat ik maar 12 uur per week werk, is aan de ene kant fijn omdat ik zo m’n hoognodige rust kan pakken. Maar als iedereen om je heen moet rennen, is het extra vervelend als jouw bijdrage maar zo klein kan zijn.
Wat mij in m’n werk altijd al stress opleverde, zijn leidinggevenden, bedrijfs- en verzekeringsartsen en werkcoaches. Steeds spreek ik weer iemand anders, waardoor ik elke keer opnieuw moet vertellen wat ik níet kan. Ik heb die gesprekken vooral wanneer het slechter met me gaat, en ik er eigenlijk te ziek voor ben. In zo’n periode heb ik veel pijn en moet ik vaak naar het ziekenhuis. Daarbij nog zo’n gesprek levert dan zóveel extra stress op.
Ik probeer de drukte van het werk te compenseren met genoeg rustmomenten en zoveel mogelijk leuke dingen. Als ik weinig energie heb, kijk ik een filmpje op de bank of verzamel ik inspiratie op Pinterest en Instagram. Als het lukt, ga ik schilderen of eropuit met vriendinnen.’

 

Herken jij je in een van deze verhalen? Ervaar jij stress van je werk? En hoe ga jij daarmee om? Laat je reactie hieronder achter.

Gepubliceerd op: 11-11-2019

Reacties

Door Robbert-Jan op dinsdag 12 november 2019, 16:36

Bij de GGZ zeggen ze tegenwoordig dat werken geldt als medicijn. Het zou dus goed zijn voor mensen met een psychische beperking. Ik ben het hier helemaal niet mee eens, want werken levert voor veel patienten juist extra stress op. Onder druk staan bij een werkgever en moeten presteren (in welk tempo dan ook) is voor de meeste mensen met een psychische beperking niet goed. Het is natuurlijk wel goed als zij activiteiten gaan doen in de vorm van hobbies of iets van vrijwilligerswerk. Maar dat is heel iets anders dan betaald moeten presteren bij een werkgever.

Door Peter Vaessen op vrijdag 22 november 2019, 02:06

Ik ben het hier volledig mee eens, er wordt trouwens voor het gemak maar even vergeten dat we niet allemaal hetzelfde zijn. Mijn vrouw en zoon hebben beide ADD en voelen zich helemaal prettig als ze voor zichzelf zijn. Als ze behoefte hebben aan contact dan komen ze wel met mensen in contact, maar meestal levert het uiteindelijk altijd weer gezeur en onbegrip op. Je moet schijnbaar alles leuk vinden wat de grote massa ook leuk vindt, zoals feestjes e.d.
Daarbij is het op de meeste werkplekken helemaal niet meer mogelijk om nog sociale contacten te hebben, omdat iedere minuut die je aanwezig bent benut moet worden.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord