UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Jurjen zocht lotgenoten
Jurjen zocht lotgenoten
Hulp geven en krijgen Interview

Nieuwe vrienden door lotgenotencontact

Jurjen heeft PDD-NOS. Hij voelt zich wel eens eenzaam. Dankzij lotgenotencontact vond hij nieuwe vrienden.

keer gelezen
2006

Jurjen Bakker (40) heeft PDD-NOS, een autisme­spectrumstoornis. Hij is conciërge op een basisschool en voelt zich wel eens eenzaam. Bij een lotgenotengroep van MEE Gelderse Poort vond hij nieuwe vrienden.

'Echt een aanrader, zo'n lotgenotengroep'

Jurjen: ‘Ik ben kortgeleden gescheiden en woon nu weer alleen. Van de scheiding en verhuizing kreeg ik erg veel stress. Ik heb moeite met veranderingen en als ik veel dingen tegelijk moet regelen. Dat komt door mijn PDD-NOS. Nu gaat het best wel weer goed. Ik ben verhuisd naar Grave, naar een mooi appartement. 

Via een sociale werkvoorziening ben ik geplaatst bij een basisschool. Daar werk ik 5 dagen per week als conciërge. Ik doe alles behalve lesgeven. In mijn vrije tijd zit ik graag achter de computer. Ik verzamel en lees graag stripboeken en ik schrijf over wat ik meemaak. En eens in de 2 weken logeert mijn zoontje van 10 een weekend bij mij.'

Vriendengroep

‘Nu ik weer alleen woon, voel ik me wel eens eenzaam. Ik vind het moeilijk om nieuwe vrienden te maken. Een begeleidster van MEE Gelderse Poort vertelde me over een groepje lotgenoten. Zij komen elke 3 weken bij elkaar om samen iets leuks te doen. Alle groepsleden hebben een vorm van autisme. De groep wordt begeleid door een stagiaire van de Hogeschool Arnhem Nijmegen.

Het leek me echt leuk. De eerste keer ging ik in mijn eentje naar een kerstbijeenkomst, doodeng! Maar al snel raakte ik aan de praat met andere groepsleden. We hebben allemaal een vorm van autisme, waardoor het veilig voelt. Je hebt dan meteen een gespreksonderwerp.’ 

Stoer

‘Momenteel bestaat de groep uit 4 mensen. Elke 3 weken komen we bij elkaar. Van tevoren plannen we wat we gaan doen: een spelletjesavond, samen koken of wandelen bijvoorbeeld. Of naar de bioscoop. Laatst zijn we gaan bowlen. Iedereen mag iets bedenken. 

Ik heb kort geleden iedereen uitgenodigd in mijn nieuwe woning. Dat vond ik stoer van mezelf. Want ik laat niet zomaar iemand toe in mijn persoonlijke omgeving. We hebben gezellig koffiegedronken met koek en uitgebreid gekletst. Het was eigenlijk een echte housewarmingparty! Voor mij zijn de mensen uit de groep echt vrienden. Ik heb elke 3 weken iets om naar uit te kijken.

De begeleiding door de stagiaire duurt maximaal een jaar. Daarna is het de bedoeling dat we de groep zelf in stand houden. Dat is waar het bij mij vaak misgaat. Contacten onderhouden en afspraken plannen vind ik moeilijk. Maar ik wil het graag en ga er enorm mijn best voor doen. Ik kan iedereen met autisme aanraden bij zo’n lotgenotengroep te gaan.’ 

2 jaar later vroeg de redactie hoe het nu gaat met Jurjen. Lees zijn verhaal in Hoe gaat het nu met Jurjen Bakker?

Gepubliceerd op: 19-03-2014

Je kunt niet reageren op dit artikel

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord