UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING

UWV Perspectief

Van je beperking je werk maken
Niet meer afhankelijk van de Wajong
Mijn ziekte/beperking Interview

Nik van Hoogstraten strijdt: Gelijke kansen voor iedereen

Nik wil een land waarin iedereen volwaardig meedoet. Ook mensen met een beperking. Hij wil Nederland inclusief maken en maakte er zijn betaalde werk van.

keer gelezen
39

Nik van Hoogstraten liep in zijn jeugd niet-aangeboren hersenletsel op. Hij zou nooit zelfstandig kunnen werken en wonen, dachten de deskundigen. Maar inmiddels is hij strijder voor een inclusieve samenleving, waarin iedereen meetelt. Ook mensen met een beperking. En daar wordt hij voor betaald.

‘Ik weiger te denken in beperkingen’

‘Door mijn niet-aangeboren hersenletsel heb ik een arbeidsbeperking, maar ik weiger te denken in beperkingen. Mijn leven staat in het teken van het inclusief maken van Nederland en sinds dit jaar verdien ik daar zo veel geld mee dat ik niet meer afhankelijk ben van de Wajong’, vertelt Nik. Het balletje naar een leven als ambassadeur voor een inclusieve samenleving ging rollen doordat Nik drie jaar geleden een brief schreef aan Jetta Klijnsma. ‘Ik kon zo veel, deed veel vrijwilligerswerk en dat deed ik goed. Maar niemand wilde me betalen, omdat er alleen werd gekeken naar mijn beperkingen en mijn gebrek aan diploma’s.’ Nik stuurde de brief ook naar zo’n vijftig andere organisaties. Hierdoor mocht hij op veel plekken komen praten, zoals bij Jetta Klijnsma (toenmalig staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, red.) maar ook bij televisieprogramma Pauw. Maar echt genoeg betaald werk leverde het nog steeds niet op.

Een betaalde baan

‘In maart dit jaar vroeg UWV me te komen spreken op een congres. Ze wilden er alleen niet voor betalen, omdat alle sprekers met een arbeidshandicap dat ook gratis deden. Ik schreef een brief die ik niet alleen naar UWV stuurde, maar ook naar het ministerie van Algemene Zaken. Dat leverde een gesprek op met Mark Rutte. Ook mocht ik langskomen bij de directeur van UWV Werkbedrijf, Tof Thissen, om kennis te maken. Mijn brief was ook terechtgekomen bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW). De hoogste baas daar bood me een baan aan naar aanleiding van die brief. Mijn functie is ambassadeur diversiteit en inclusie en ik doe dat 24 uur per week bij Inspectie SZW. Maar ik werk ook 2 dagen per week als zelfstandige, als spreker op congressen bijvoorbeeld, en als vrijwilliger voor mijn stichting Raket. Het ministerie wil meer mensen met een beperking aannemen en inclusiever worden. Daar help ik bij. Inmiddels heb ik mijn Wajong-uitkering niet meer nodig.’

Pamperen

Niks doel is vooral mensen met elkaar in verbinding brengen en houden. ‘Voor de directeur van UWV Werkbedrijf, of de premier van Nederland, is het helemaal niet vanzelfsprekend dat ze contact hebben met mensen uit de groep arbeidsbeperkten. Maar het is juist zo belangrijk dat je elkaar ziet als mens en niet als ‘diegene met een arbeidsbeperking’ of ‘die hoge pief’. Tegelijk vind ik ook dat we met z’n allen moeten stoppen met het pamperen van mensen met een arbeidsbeperking. Kom je te laat op een afspraak bij UWV, dan mag een arbeidsdeskundige je daar best op aanspreken.’

UWV Perspectief volgt Nik de komende tijd in zijn werk voor een inclusieve samenleving. Nik vertelt met wie hij allemaal ontmoetingen heeft gehad. De volgende keer vertelt Nik over zijn ontmoeting met Tof Thissen, directeur van UWV Werkbedrijf.

Meer weten over Nik?

Op De Correspondent lees je een portret van Nik en het verloop van zijn leven tot nu toe.

 

Wat zijn jouw ervaringen met werk (zoeken)? Wordt er veel naar jouw arbeidsbeperking gekeken of krijg je de mogelijkheid je op je talenten te focussen? Schrijf je reactie hieronder.

Gepubliceerd op: 08-08-2018

Reacties

Door Janni op zondag 12 augustus 2018, 08:23

Het is mij altijd gelukt te werken. Eerste baan na 9 jaar kwijtgeraakt na een ongeluk (na twee jaar was ik nog net niet 100% hersteld).
Daarna direct via een banenafspraak een andere baan gevonden, maar daar volwaardig en voor gelijk salaris 5 jaar meegedraaid, toen er uit wegens reorganisatie.
Op dat moment was de markt erg slecht, dus een coach ingeschakeld om als kruiwagen te fungeren. Direct de 1e sollicitatie (reguliere functie, tegen goed gekwalificeerde kandidaten) een kans gekregen. En daar werk ik nog steeds.

Door Anja van Leeuwen op maandag 20 augustus 2018, 23:05

Mooi artikel Nik!
Leuk en ik ben heel benieuwd om je de komende tijd te volgen in jouw werk voor een inclusieve samenleving.

Door Nico op vrijdag 24 augustus 2018, 00:19

Het is natuurlijk leuk voor Nik dat hij ambassadeur geworden is, maar het laat tevens zien dat er voor de doelgroep met NAH eigenlijk gewoon geen betaalde werkplekken zijn. Nu geven ze Nik die baan deels ook om te verbloemen dat ze geen ander werk voor hem en dus die doelgroep hebben. Ik heb ook NAH en heb op latere leeftijd zelfs een master gehaald, maar werkgevers hebben voor hoger opgeleid betaald werk liever iemand in een rolstoel of met een audiovisuele beperking omdat het idee bestaat dat dat minder kost qua begeleiding en minder risicovol is. Daarvoor hoef je immers alleen maar een werkplek aan te passen en die kosten kan een werkgever terugkrijgen. Ik voel mij daardoor ook gediscrimineerd, maar er is niemand die mij serieus lijkt te nemen als ik aangeef een passende betaalde baan te willen. Er moet dus nog heel veel gebeuren.

Door Ashley op vrijdag 24 augustus 2018, 22:43

Ik heb begin jaren 90 een chronische ziekte gekregen met een forse beperking van mijn energie tot gevolg. Jarenlang heb ik mijn werk zo ingericht dat het met mijn beperkingen (en deels WAO) mogelijk was. Niemand deed daar moeilijk over. Tot er een andere manager kwam die op alle slakken zout ging leggen. Door reorganisaties kwam ik op andere afdelingen te werken en op een paar van die afdelingen werd ook moeilijk gedaan over mijn beperkingen.
Uiteindelijk ben ik zo ver achteruit gegaan dat ik volledig in de WAO belandde.
Ik doe nu 1 ochtend in de week vrijwilligerswerk en daar wordt juist weer gekeken naar wat ik wel kan en waar ik goed in ben. Jammer dat werkgevers zo moeilijk doen. Een flexibele houding kan zoveel verschil maken!
Ooit zij een manager (een van de weinige die begrip voor mijn situatie had) "als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan". Mooie uitspraak!

Door Hassan op maandag 24 september 2018, 22:36

Ik zoek werk

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord