UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Zij schaamt zich voor haar uitkering
Vrouw kijkt beschaamd en denkt na
Geld Interview

Ik schaam me voor mijn uitkering … of toch niet?

‘Mijn uitkering heb ik hard nodig. Daar kan ik niets aan doen en ik schaam me er niet voor.’ Schaam jij je voor je Wajong-, WIA- of WAO-uitkering? Of niet? Reageer.

keer gelezen
692

Schaam jij je wanneer je moet vertellen dat je een uitkering hebt? Of maakt het je niets uit? We vroegen het aan 3 bezige Wajongers en een dichtende WAO’er. Praat ook mee over dit onderwerp. 

‘Je krijgt al snel het gevoel dat je ‘niet goed genoeg’ bent’

Carina – Wajong: ‘Gezondheid is veel belangrijker’

Carina (30) kent het gevoel van schaamte: ‘Ik ben een zelfstandige, onafhankelijke vrouw en ik neem graag de verantwoordelijkheid over mijn eigen leven. Maar financieel kan ik niet op eigen benen staan. Ik ben afhankelijk van anderen en dat stoort me. Juist omdat ik veel potentie heb schaam ik me voor mijn uitkering. Ik maak mezelf dan soms onnodig klein door te denken dat ik iets niet kan. We leven in een prestatiegerichte maatschappij waar status erg belangrijk is. Die status wordt je vaak toegekend door het hebben van werk, bezittingen en geld. Als je dat niet hebt, krijg je al snel het gevoel dat je “niet goed genoeg” bent. Gelukkig weet ik nu dat die manier van status toekennen en elkaar waarderen erg oppervlakkig is. Voor mij is gezondheid en bewustwording veel belangrijker.’

Rachel – Wajong en WIA: ‘Trots op wat wél lukt’

Rachel (32) schaamt zich niet voor haar uitkering:Ik ben opgevoed met een “hard werken en je best doen”-mentaliteit. M’n best doe ik zeker. Maar véél uren werken lukt jammer genoeg niet door mijn chronische ziekte. Dat ik die aanvullende uitkering hard nodig heb, daar kan ik niets aan doen, dus schaam ik me er niet voor. Ik ben blij dat die bestaat! Ik probeer trots te zijn op het werk dat me wél lukt, maar baal soms wel van wat ik niet kan. Gelukkig heb ik ook erg begripvolle vrienden en familie, in negatief gezelschap zou ik me onzekerder kunnen voelen. Natuurlijk ben je niet trots op je uitkering. Maar ik probeer me niet bezig te houden met eventuele negatieve meningen van anderen. Zij weten niet hoe het voelt om zo graag helemaal zelfstandig te willen zijn, maar dat niet te kunnen.’

‘Ik maak mezelf soms onnodig klein door te denken dat ik iets niet kan’

Ayla – Wajong: ‘Het voelt dubbel’

‘Of ik me schaam voor mijn uitkering? Nou en of!’, zegt Ayla (32). ‘Toen ik 10 jaar geleden van de verzekeringsarts te horen kreeg dat ik een Wajong-uitkering kreeg, sprong ik in eerste instantie een gat in de lucht. Het geld moéten verdienen en niet kúnnen maakt zo veel onmacht in je los. Het gaf me rust. Maar ik was wel bang dat mensen gingen oordelen dat ik niks kon, of erger nog: niks wilde. Terwijl ik niets liever wilde dan mijn eigen geld verdienen. Beetje bij beetje groeide de schaamte. Als ik moest vertellen dat ik een uitkering had, ging ik soms door de grond. Smoezen verzinnen deed ik niet, maar ik voelde me nog wel eens een buitenbeentje. Later ging ik inzien dat ik me bij deze situatie, die zo dubbel voelde, moest neerleggen. Ik blijf het ook mijn verantwoordelijkheid vinden om “scherp” te blijven. Ik werk nog iedere dag aan mezelf, net zoals ieder ander. Met of zonder werk. Het gaat uiteindelijk toch om je intentie!’

Harry – WAO: ‘Voor- en nadelen’

Harry (58) is dichter. Hij vat zijn gedachten samen in een gedicht.

Aan een uitkering kleven voordelen en nadelen
Dat is bij mij net als bij zovelen

Hoe kun je dichten
Zonder verblijf in diverse gestichten?

Ben je weer vrij
Dan ben je blij
Zonder inspiratie kan een dichter niets schrijven
Ik ondervind dit vaak aan den lijve

Zonder Perspectief
Ben ik met woorden niet zo creatief

Ik hoef niet te slijmen
Als ik maar mag rijmen

Zonder een uitkering heb ik geen rust
En vergaat me de lust

Geen rust met een uitkering
Dan is een uitkering een vreselijk ding.

Herken jij je in een van deze reacties? Of denk je er anders over? Laat je reactie hieronder achter.

Gepubliceerd op: 22-10-2018

Lees meer over

Uitkering Wajong WIA WAO

Reacties

Door Annemerle op vrijdag 26 oktober 2018, 16:08

39 jr/WAJONG.
Ik herken veel van bovenstaande. Als mensen het woord uitkeringtrekker gebruiken/wel weten wat je moet doen om beter te worden vind ik dat naar. Alsof ik dat niet al heb geprobeerd.

Net als zoveel anderen hierboven vecht ik om zoveel mogelijk te kunnen doen, met bij mij terugslag en ziek worden als gevolg. Ik heb het gevoel dat ik het moet verdienen, dat ik moet laten zien dat ik er alles aan doe. Dat het nooit goed genoeg is.
Ik wil zo graag niet afhankelijk zijn. Ik buffel me door mijn HBO studie, afgewisseld door periodes van alleen maar slapen en niks kunnen.

Ik zou al die mensen die dit ook hebben willen zeggen: je bent niet de enige. Je buffelt niet alleen. Het is hartstikke moeilijk en we zouden wel wat meer gezien mogen worden hierin. Het is als moeten blijven zwemmen in een woelige zee zonder ooit de kant te bereiken. Geen wonder dat je dan soms niet meer kan. Hulde aan hen die niet de kant kunnen bereiken.
Ik hoop dat ik het ooit kan accepteren en rust krijg

Door Silboo op vrijdag 26 oktober 2018, 17:34

Nee schaam me niet voor mijn WIA het is wat het is.

Door Ano op zaterdag 27 oktober 2018, 00:07

Een van mijn ouders heeft mij een schenking gedaan. Waardoor ik met een kleine hypotheek erbovenop een huis heb kunnen kopen. In een zeer nette en mooie buurt. Een nieuwbouwwoning zelfs. Hier heb ik veel geluk mee gehad na jaren ziekte en ongeluk. Tegenover buren doe ik alsof ik werk heb en freelance. En dus zelfvoorzienend ben. Echter heb ik geen baan. Ik ben 40 jaar oud.

Door D op zaterdag 27 oktober 2018, 13:01

Ja, ik schaam me dat ik een uitkering nodig heb.

Door G.J. Mengerink op zaterdag 27 oktober 2018, 18:22

Ik heb me er nooit voor geschaamd. Tot die opmerking van mijn arbeidsdeskundige van het UWV.

Toen ik wat meer kon gaan verdienen, wilde ik weten of mijn LAU niet in gevaar zou komen. Na drie kontakten met het UWV éindelijk de arbeidsdeskundige aan de lijn. Ik vroeg haar waarom het zo moeilijk was om mij exact aan te geven wat ik mocht bijverdienen. Haar antwoord was ontluisterend. "We willen niet dat u altijd van een uitkering afhankelijk blijft". Kennelijk moest ik me schamen voor mijn uitkering.

Ik was te verbouwereerd om er verder op in te gaan, maar kan me nog steeds kwaad maken over deze opmerking. Ik zit voor 38% in de WIA, ben 58 en heb passend werk kunnen vinden - niet betaald met hulp van het UWV - en dan krijg je op deze wijze een schop na.

Door Cristi op zondag 28 oktober 2018, 11:37

Ja, ik voel een hele diepe schaamte omdat ik een (kleine) uitkering ontvang om te kunnen leven, terwijl ik daar niets aan kan doen, het niet mijn eigen schuld is.
Mijn omgeving (sociale netwerk) versterkt dit gevoel nog eens door onbegrip en afwijzing.

Door hellen alblas op maandag 29 oktober 2018, 00:16

Nee, ik schaam me niet voor mijn WIA-uitkering. Na 17 operaties en blijvende klachten kan ik niet meer fulltime werken. Heb veel jaren gewerkt, maar kan nu lichamelijk en qua energieniveau dit niet meer aan.
Ik heb niet om mijn ziekte gevraagd en ben heel blij dat het in Nederland mogelijk is een WIA-uitkering te ontvangen.

Door N.M. Courtar op maandag 29 oktober 2018, 09:58

Er zijn twee verschillend mensen.Sommige mensen begrijp alles van hun werk je hoeft hun niet twee keer te zeggen wat hun doen moet en ze zijn nooit ziek.Maar er zijn mensen al zeg je hun wat hun werk is hun begrijp het niet.En ze zijn altijd ziek.

Door Carla van Beek op dinsdag 30 oktober 2018, 16:00

Ik schaam me niet voor mijn uitkering. Laat het me ook niet aanpraten. Ik doe door mijn vrijwilligerswerk toch iets voor de samenleving. Dat geeft mij een goed gevoel. En bovendien veel voldoening.

Door Saskia op dinsdag 30 oktober 2018, 16:38

Niets om je voor te schamen ! Je hebt de uitkering niet voor niets gekregen, duidelijk kun je niet of niet volledig werken. Ja, ik vind het heel erg vervelend dat ik niet gewoon fulltime kan werken zoals iedereen. Ik vind het nog veel vervelender dat "niet volledig mee kunnen doen" voor mijn hele leven geld. Maar ik schaam mij er absoluut niet voor dat ik daarom een uitkering krijg.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord