UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
chronische pijn door hersenletsel
chronische pijn door hersenletsel
Mijn ziekte/beperking Interview

Tegenslag op tegenslag

Mike kreeg tegenslag op tegenslag te verwerken. Hij vecht iedere dag om uit zijn berooide situatie te komen.

keer gelezen
1530

Mike de Groot (48, WIA) had het allemaal: goede baan, mooi huis, leuke relatie. Totdat een grote transportbus achter op zijn auto knalde en hij traumatisch hersenletsel opliep. 

Hoe moet ik in hemelsnaam verder?

‘Soms word ik nog woedend: waarom is die bus in volle vaart op mijn auto geklapt? Waarom moest mij dit overkomen? Door het ongeluk raakte ik een goede baan in de olie- en gasindustrie kwijt. Ik was ook bezig met het opzetten van eigen bedrijven. Ik kwam in de Ziektewet en raakte arbeidsongeschikt.’ 

Nog meer pech 

‘Dit ongeluk was slechts een startsein voor nog veel meer pech. Mijn vriendin ging bij me weg. Ik raakte in de jaren erna betrokken bij nog 2 verkeersongelukken. Door het eerste ongeluk is mijn concentratie en coördinatie sterk achteruitgegaan. Ik val vaak, waarbij ik meermaals botbreuken heb opgelopen. 2 jaar geleden werd ik ook nog het slachtoffer van een medische misser. Toen ik werd geopereerd aan de poliepen op mijn darmen heeft de arts door mijn darm heen geprikt.’

Huis kwijt

‘Ik ben nu verwikkeld in verschillende rechtszaken. Onder meer tegen de verzekeringsmaatschappij die mijn WIA aanvulde maar daarmee is gestopt. Daardoor kon ik mijn huis niet meer betalen. Ik woon momenteel bij een vriend. Ik heb niets meer. Mijn hele inboedel heb ik moeten achterlaten. Ook heb ik de afgelopen jaren schulden opgebouwd. Daardoor zit ik in de schuldsanering en moet ik rondkomen van nagenoeg niets.’  

Vechten 

‘Hoeveel tegenslag kan een mens aan? Ik moet verder, maar soms vraag ik me af hoe. Ik heb een dochter van 11 jaar uit een eerdere relatie. Zij is de reden dat ik blijf vechten. Ik ben volledig arbeidsongeschikt verklaard, maar bouw zo goed en zo kwaad als het gaat een eigen bedrijf op. Ik hoop dat het mijn redding wordt.’ 

Verbitterd

‘Ik ben van nature een positief en energiek mens. Maar ik moet nu hard mijn best doen om niet verbitterd te raken. Mijn leven ligt in puin en dat is niet mijn schuld. Ik had een mooie toekomst voor me, daar is niets van over. Ik ben er ook verbolgen over dat verzekeringsmaatschappijen er alles aan doen om je niet te hoeven uitbetalen. Ik heb geen keuze, ik kan het bijltje er niet bij neergooien. Maar het had allemaal zo anders kunnen zijn. Het is moeilijk met die gedachte te leven.’ 

Handige links

Zit jij ook in een financieel slechte situatie en wil je weten hoe je deze kunt verbeteren? Op uwv.nl vind je informatie over het voorkomen of oplossen van schulden

Op uwv.nl lees je meer informatie over hoe je een eigen bedrijf kunt starten en hoe UWV je daar wellicht bij kan helpen.

Reageren?

Wil je reageren op het verhaal van Mike, laat hieronder dan je reactie achter.

Gepubliceerd op: 24-09-2015

Reacties

Door Henk van der Vrande op maandag 28 september 2015, 10:34

Hoi Mike,

Ik herken veel in jou verhaal, tegenslag op tegenslag waar je niets aan kan doen, helaas tel je dan in onze maatschapij niet meer echt mee.
Heel knap dat je de moed er in hebt gehouden en zelfs voornemens hebt om weer een eigen zak te beginnen, ik wens je daar heel veel succes mee.

Met vriendelijke groet,
Henk van der Vrande

Door Ray01 op maandag 28 september 2015, 13:48

Beste Mike,

Bij een ieder die volledig arbeidsongeschikt is geraakt, meestal door omstandigheden waar hij totaal niet op voorzien had, kampt met een scala aan achtereenvolgende tegenslagen zowel op gebied v gezondheid, arbeids- en maatschappelijke deelname, relatie- en sociale en vriendenkring en komt vaak in een neerwaartse spiraal. Maar de kunst is -hoe moeilijk ook- denk ik kansen.. de glas is halfvol.. je hebt een dochter, je hebt je leven nog en bent relatief jong.. het tij kan door positiviteit keren, ook al heb je in materiele zin niet alles..

Door John Peeters op woensdag 7 oktober 2015, 12:15

Erg herkenbaar. Na een hersentumor; nieuwe baan kwijt en in de ziektewet met aanvulling bijstand belandt. Wat is mijn perspectief nu? Ik mis meer dan 800,- maandelijks van mijn inkomen.

Door M.E. Jansen op woensdag 7 oktober 2015, 12:25

Hoi Mike, mooie man in je beste jaren ! ;-)
Ik kan al jouw stappen naar"beneden"goed invoelen, ik had OP EENS + doorlopend over de laatste 6 jaar vergelijkbaars over mij heen gekregen: dingen die je liever vergeet dan navertelt.
Mag ik je een raad geven als dame van 61, die ook het leven nog niet los wil laten maar met vallen en opstaan heeft moeten inzien dat méér van jezelf kapot is dan je wilt geloven (heb het ff niet over materiële dingen)
1. ga niet vechtend en tegen beter weten in, je resterende energie in "dingen"en opdrachten stoppen maar zet je in voor beter worden; dat heeft ook met wennen aan een andere situatie te maken. Leer deze situatie kennen met al haar nieuwe grenzen en ga wat binnen je grenzen ligt goed experimenteel verkennen tot je iets tegenkomt dat je met plezier doet en dat je energie geeft ipv. afpakt. LAAT JE NIETS MEER AFPAKKEN, MAN! Wat je hebt is je leven en dat=van jouw. Wat je nu bent mag er zijn zonder opwaardering via overdreven plichtsgevoel.

Door Michiel op woensdag 7 oktober 2015, 13:29

Hoi Mike.

Veel van jouw verhaal is mij herkenbaar.
Ook ik ben door een autoongeluk volledig afgekeurd. Ook hersenletsel. Hierdoor ruin 3 jaar bij een revalidatie centrum / kliniek gezeten. Veel weer moeten leren. Lopen, praten. Ondertussen ook nog in gevecht moeten zijn met de verzekering. Gelukkig heb ik dat gevecht gewonnen na ruim 3 jaar. Is wel een pleister op de wonden. Maar het moeilijkste vind ik nog steeds het accepteren. Voor het ongeval bijvoorbeeld werkte ik ruim 60 uur tot meer in de week. Genoot daar vreselijk van. Ineens is het weg. Voor het ongeval was ik een verwant fietser. 200 km op een dag was een makkie. Nu rij ik met moeite 20 km en dat op een driewieler Electronic ondersteund. En mensen/ omgeving die het dan niet begrijpen dat je regelmatig met je handen in het haar zit. Continu ga ik mijn grenzen over omdat het bij mij niet zichtbaar is. Want je wilt geen stempel.

Jij veel succes. Wens je het beste en blijf vasthouden aan het goede.

Michiel Franken

Door Mike de Groot op donderdag 8 oktober 2015, 15:05

Beste Henk,

Bedankt voor je reactie!

Begrijpelijk, dat je veel herkend in dit verhaal, want we worden er allemaal mee geconfronteerd als het je overkomt! Alleen staan we daar nog niet zo bij stil in deze maatschappij.
Maar goed, daar gaan we verandering in brengen met alle slachtoffers, die aanlopen tegen verzekeringsbedrog van de verzekeringsmaatschappijen.
Zogezegd, wij slachtoffers zullen en moeten de erkenning krijgen, die wij verdienen volgens het Nederlands recht.

Mijn eigen zaak weer opbouwen is alweer een streep doorheen gehaald door de verzekering, maar daar kom ik later op terug....

Met vriendelijke groet,
Mike

Door Mike de Groot op donderdag 8 oktober 2015, 15:58

Beste RAY01,

Bedankt voor je reactie en je ziet goed in waar een slachtoffer tegen aanloopt!

Positief blijven we zeker! Dat was altijd al mijn motto. We blijven doorgaan totdat we erbij neervallen! Ondanks het aangetoonde traumatisch hersenletsel en opgelopen door de verzekerde tegenpartij, die mij ook nog met de DOOD bedreigde in het bijzijn van de politie.
(Trouwens, de dader is vrijuit gegaan! Maar goed, kleine bijzaak!)

Voor de materiële zaken was ik GOED VERZEKERD, dacht ik en velen met mij denken dat ook in de maatschappij?!!
Alleen kom je helaas tot de conclusie, dat dat niet zo is. Want verzekeringen doen der alles aan om slachtoffers niet uit te betalen.
En daar hebben ze HEEL HEEL VEEL voor over!

Met vriendelijke groet,
Mike

Door Marcel op donderdag 19 november 2015, 11:33

Hoi Mike,

Ongelofelijk wat je opschreef, ik heb ruim 3 jaar geleden ,zo maar, een herseninfarct gekregen geen oorzaak gevonden. 2 proppen zaten er..
Ben ook de strijd aan gegaan bij het UWV plus de werkgever.....
Dat kost me zo veel energie....heb afasie, vermoeidheid, prikkelbaar,...etc
Heb gewoon een 'onzichtbare' ziekte UWV zegt ik zie geen beperkingen
Ga maar lekker minimaal 67% werken heb ik 3x bezwaar gemaakt: niet gegrond.....vreselijk ......maar ik houd vol!!!!
Ik hoop dat meer mensen begrip kunnen krijgen, het ik moeilijk voor mij maar ook voor de omgeving !
Ik vind het heel moedig wat je deelt Mike...petje af daarvoor
Heel veel sterkte.. Gr Marcel

Door Kardelen op vrijdag 19 juli 2019, 13:29

Hoi Mike ik kan je echt helemaal begrijpen wat je doormaakt , voor mijn is het ook net als jou mijn zoon die op de been hou anders had ik het ook niet volgehouden ik heb zelf ook door een medische blunder van een arts mijn leven mijn vreugde alles kwijt ,ook sieraden moeten verkopen om advocaat kosten te moeten betalen heb niks meer over dan alleen maar ellende tranen frustraties ,Mike ik vind jou een moedig persoon echt waar dat je zelfs in zo,n situatie toch aan anderen denkt en probeert te helpen jij bent een goed persoon Mike de personen die denken dat ze groot zijn zij zijn juist onmenselijk en klein en die durfen toe te kijken hoe ze andermans leven onderste boven zetten en toch kunnen slapen geen woorden voor zij zijn niet groot jij bent groot Mike niet hun ik wens jou heel veel sterkte met alles en iedereen die in zo,n situatie zitten net als jij ,ik en nog velen

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord