UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
re-integratie en sollciteren
re-integratie en solliciteren
Mijn ziekte/beperking Interview

Vallen, opstaan en weer doorgaan

Jilles kwam in het ziekenhuis terecht door een navelbreuk. Pas 2 jaar later mocht hij naar huis. 

keer gelezen
3278

Goudsmid Jilles werkte al sinds zijn vijftiende jaar. Nooit was hij ziek. In 2013 bleek er iets goed mis. ‘Mijn kist was al besteld. Maar ik heb het gered.’

'Wat nu als ik straks naar huis mag. Krijg ik dan wel werk?'

Toen Jilles Baartwijk (47) 4 jaar geleden voor een navelbreuk naar het ziekenhuis ging, had hij geen idee dat hij er pas 2 jaar later weer uit zou komen. ‘Na de operatie kreeg ik complicaties. Ik bleek TTP te hebben. Dat is een zeldzame levensbedreigende aandoening waarbij je bloed stolt. Plots hing mijn leven aan een zijden draadje.’

Zorgen maken

Zijn beide ouders overleden terwijl hij in het ziekenhuis lag. ‘Het was een zware tijd. En dan vraag je je toch af: “Wat nu als ik straks naar huis mag. Krijg ik dan wel werk? Hoe snel moet ik weer aan het werk?” Je maakt je druk. Onnodig, want alle hulp bij het vinden van werk is er. Alleen weet je dat niet als je ziek in bed ligt. Gelukkig pakte de bloedtransfusie goed uit. Op 1 dag kreeg ik 14 zakken plasma toegediend. Langzaamaan knapte ik op.’

Leven met schulden 

‘Ik woog nog maar 35 kilo en leefde op sondevoeding. De verzekeringsarts van UWV hoefde ik niet te vertellen dat ik ziek was. Dat kon je zo wel zien. Met een deel van de WIA-uitkering betaalde ik schulden af. De kosten voor huur, gas en elektra waren flink opgelopen tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis. Ik mis achtervang omdat ik er alleen voor sta.’

Opnieuw leren

Jilles is niet van het thuiszitten en zocht al snel weer werk. Minder fysiek, meer in contact met mensen. Daarvoor moest hij eerst leren solliciteren. ‘Van huis uit was ik goudsmid. Dat vak leerde ik van mijn ouders. Ik had geen computer en moest leren internetten. Bij UWV kreeg ik alle hulp. Via uitzendwerk kon ik al snel bij de gemeente Utrecht terecht. Per 1 april heb ik een vaste aanstelling bij het team Vastgoed. Hoe leuk en top! En, heel fijn: mijn WIA-uitkering heb ik nu niet meer nodig.’

Positief zijn

‘Weet je wat het is? Er wordt vooral negatief gesproken over je kansen om weer werk te vinden. Veel mensen klagen. Je hoort, zeg maar, alleen over de begrafenissen en niet van de bruiloften. Ik snap best dat je boos bent als je solliciteert en wordt afgewezen. Gelukkig heb ik het anders ervaren. Ik ging voor elke kans en kon iedere dag wel aan de slag. Ik zou best met de mensen willen praten die hier op het stadsdeelkantoor komen om werk te zoeken. Vooral om ze te motiveren om werk te zoeken.’

Gepubliceerd op: 27-03-2017

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord