Jorrit Groen (27, Wajong) heeft de spierziekte Duchenne en is tot aan z’n nek verlamd. Na zijn studie leek het onmogelijk om werk te vinden. Tot afgelopen zomer. Toen kreeg hij een kans bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Nu heeft hij een vaste baan.

Vanaf zijn geboorte heeft Jorrit de spierziekte van Duchenne. Als jonge jongen kon hij nog wel lopen, maar sinds zijn tiende jaar is hij afhankelijk van een rolstoel. Ondanks zijn spierziekte rondde Jorrit zijn studie sociale geografie af. Daarna zat hij een half jaar werkloos thuis. Omdat hij minder kracht heeft in zijn armen en in een elektrische rolstoel zit, leek het een onmogelijke opgave om een baan te vinden. 

Kansen op werk leken heel klein

‘Ik ben voor 100% afgekeurd. Maar ik wilde wel graag aan het werk. Bij het reageren op open vacatures vertelde ik eerlijk dat ik in een rolstoel zit. Op alle brieven kreeg ik te horen: “We zoeken niets” of “We hebben niemand nodig.”’ 

Dankzij Jorrits enorme doorzettingsvermogen en hulp van UWV diende zich afgelopen zomer onverwachts een kans aan. Die greep Jorrit met beide handen aan: ‘Je wilt toch een bijdrage leveren. Anders houd je het gevoel dat je die studie voor niets gedaan hebt. Nu werk ik 15 uur in de week: 2 dagen van 5 uur en nog 5 uur thuis. Ik ben erg blij om aan het werk te zijn. Het geeft me een nuttig gevoel en het werk geeft veel voldoening. Het is fijn om inhoudelijk bezig te zijn.’

'Je wilt toch een bijdrage leveren'

Voorzieningen op het werk

Dankzij enkele praktische aanpassingen in het pand en spraakbesturing op zijn computer kan Jorrit zelfstandig aan de slag. Rosa Bouwman, adviseur bij het WerkgeversServicepunt van UWV, was nauw betrokken bij de aanstelling van Jorrit. ‘Er is een speciale parkeerplaats geregeld en in het geval van evacuatie is de brandweerlift beschikbaar.’ De elektrische deuren worden nog geplaatst.

Passend werk

Afdelingshoofd Henk Baas heeft goed gekeken waar hij Jorrit op kon inzetten. ‘We werken hier aan onderzoek en advies op het gebied van het Nederlandse landschap. Alles wat achter een laptop gedaan kan worden, kan hij goed aan. Alleen archeologisch veldwerk, dat lijkt me wat lastig.’

‘Niet zo bijzonder’

Zelf blijft de 27-jarige Amersfoorter nuchter bij zijn aanstelling. ‘Ik heb niet het idee dat mijn aanstelling zo bijzonder is. Ja, het is wel enorm leuk en ik voel me hier goed op mijn plaats. Mijn omgeving reageert heel trots en enthousiast.’

Gepubliceerd op: 02-01-2018

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over