UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Daan moest stoppen met werken vanwege verslechterde gezondheid
Mijn ziekte/beperking Interview

Wat als werken toch niet gaat?

Wajonger Daan was erg blij met zijn baan. Totdat zijn gezondheid verslechterde en hij moest stoppen met werken.

keer gelezen
2249

Vol enthousiasme begon Wajonger Daan Vasse 2 jaar geleden met zijn nieuwe baan. ‘Ik vond het fantastisch om mensen te helpen en kon het werk goed aan.’ Totdat het misging.

'Wees eerlijk tegen jezelf als het niet goed gaat'

Daan werd in oktober 2013 aangenomen als klantadviseur in opleiding bij het Klantencontactcenter van UWV. Dat hij Asperger heeft, een vorm van autisme, was geen belemmering. ‘In het begin ging het heel goed. Het werk was niet zwaar. Ik was aangenomen voor 19 tot 24 uur en het lukte om mijn taken binnen de afgesproken uren te doen. Het voelde goed om mensen te helpen. Kortom: ik vond het fantastisch!’

Problemen

Daan had het erg naar zijn zin. Tot het moment dat er privé wat vervelende dingen gebeurden. Het zorgde ervoor dat hij zich steeds moeilijker op zijn werk kon concentreren. ‘Ik was snel afgeleid en de problemen van klanten die ik aan de telefoon sprak, kon ik niet meer loslaten. Klanten met een uitkering kunnen soms emotioneel reageren. Ik bleef eindeloos lang met ze aan de lijn omdat ik moeite had het gesprek af te ronden. En als ze boos waren op UWV, raakte me dat persoonlijk. Dit gaf me erg veel stress en ik kon het thuis niet meer loslaten.’

Depressie

Daan sprak regelmatig met zijn jobcoach over de problemen die hij ondervond. Ook kon hij rekenen op de steun van zijn teamleider Marcel. ‘Ik kon altijd bij hem terecht als het even wat minder ging. Ik werd volledig gesteund en we spraken af dat ik minder uren ging werken. En als het niet ging, mocht ik naar huis. Door mijn koppigheid dacht ik dat ik het wel aankon, maar ik ben te lang doorgegaan. Het huilen stond me op een gegeven moment nader dan het lachen. Ik raakte in een depressie. Toen dacht ik: waar ben ik nou mee bezig? Samen met mijn jobcoach en teamleider besloot ik dat het beter was om te stoppen met werken. Ondanks de steun die ik kreeg was het onvermijdelijk. Heel spijtig.’

Goede moed

‘Thuis voelde ik me gelukkig al snel beter. De eerste paar maanden stak ik enorm veel tijd in mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik besprak mijn problemen bijvoorbeeld met een psycholoog. Ik sportte veel en ging zelfs in mijn eentje op reis. Daar knapte ik enorm van op. Inmiddels voel ik me weer helemaal goed en ben ik vol goede moed op zoek naar een nieuwe baan.’

Tips voor anderen

'Wat voor tip ik anderen wil geven die hun werk niet meer aankunnen? Wees eerlijk tegenover jezelf. Zie het onder ogen als het niet goed gaat en bespreek dit met je teamleider of jobcoach. Als je het op tijd inziet en goede afspraken maakt, hoef je misschien niet helemaal te stoppen. En krijg je het plezier weer terug in je werk!’

Hoe gaat het 2 jaar na dit interview met Daan?

De redactie interviewde Daan om te vragen hoe het met hem gaat. Lees in het artikel Hoe is het nu met ... Daan? zijn antwoord. 

Gepubliceerd op: 17-03-2016

Reacties

Door Aspergerdame op donderdag 17 maart 2016, 15:46

Hier ook iemand met een diagnose Aspergersyndroom, bepaalde elementen in je verhaal zijn erg herkenbaar voor mij. Ik hoop voor je dat je snel een leuke en fijne passende baan vindt! :-).

Door Ellen - modera… op donderdag 17 maart 2016, 19:38

Jammer dat het bij het KCC niet gelukt is! Goed te lezen dat het weer beter met je gaat. Toevallig weet ik dat Daan een ontzettend leuke jongen is dus met die baan komt het vast helemaal goed :)

Door J. Bos op vrijdag 18 maart 2016, 09:38

Ik denk dat Daan bij KCC wel degelijk een geslaagde tijd heeft gehad.
Mijn collega teammanager en zijn direct leidinggevende is bijzonder trots op alles wat Daan in zijn tijd bij KCC uit zichzelf heeft weten te halen.
Zelf kwam ik Daan tegen op een informatiebijeenkomst waar hij wilde kijken of de door KCC aangeboden MhBO4 opleiding wat voor hem was.
Mijn reactie was , eerst afronden MBO3 Daan.
Dat gaf aan hoe graag hij verder wilde.
Zelden heb ik bij een "afwijzing" zo'n intense smile bij iemand waargenomen.
Daan heel veel succes. Het is je gegund.

Door Garmt van Dalfsen op dinsdag 29 maart 2016, 19:44

Ook al ben ik psychisch niet helemaal in orde,
en heb ik wayong,
Rechtschapenheid is belangrijker dan geld
zelfs al geeft de staat best wel gul

Door Lyda van Roije… op dinsdag 19 april 2016, 15:15

Het zou fijn zijn als het er meer banen voor chronisch zieken zouden zijn. Het zou ook fijn zijn als mensen met een chronische ziekte (ook fibromyalgie) ook als ze geen wajong of 50+ zijn in het doelgroepregister kunnen worden ingeschreven als zijn niet hooggeschoold zijn of vanwege fysieke beperkingen geen baan kunnen vinden. Het zou nog fijner zijn als deze bijdrage niet nodig zou zijn.

Lyda van Roijen
Door Annet op donderdag 23 juni 2016, 09:06

Wat leuk om te zien dat je bi veel mensen op Facebook staat.
Het is je gegund Daan, je bent een top collega.

Door Daan Vasse op dinsdag 31 juli 2018, 15:30

Bedankt voor alle reacties! Hopelijk kunnen jullie het mij vergeven niet (tijdig) gereageerd te hebben, ik waardeer het enorm. Voor (o.a.) de excollega's die hier iets gepost hebben, heb ik een iets uitgebreidere reactie geplaatst bij het nieuwe artikel: https://perspectief.uwv.nl/artikelen/hoe-het-nu-met-daan#comment-27089
Bedankt voor de leermomenten, de collegialiteit en de vriendschap!

Door trekhetnietmeer op zaterdag 6 april 2019, 22:49

Tjah. Helaas heb ik geen Wajong, mijn salaris wordt niet aangevuld dus 19 tot 24 uur werken is geen optie voor mij. Wel ben ik ingestort en zit 8 maanden thuis in de ziekte wet maar bedrijfsarts en werkgever pushen nu om weer te gaan werken terwijl ik het totaal niet meer aan kan, ik trek het niet meer en nog steeds niet. Er zit niks anders op dan er mee in te gaan, anders wordt het gezien als werk weigering. Ik zal me toch weer in die ongezonde, stressvolle omgeving moeten gaan begeven. Ik zie het als de hel tegemoet, mijn grootste angst. Maar er is niks wat mij kan helpen, geen wet geen recht geen hulp. Alleen mijn werkgever en bedrijfsarts die gewapend met de poortwachters wet mij verplichten om weer aan het werk te gaan. HELP.

Door UWV Webcare op dinsdag 9 april 2019, 14:01

Hallo Trekhetnietmeer,

Wat zit jij in een vervelende situatie! Niet kunnen werken maar wel moeten omdat de werkgever en bedrijfsarts dat willen.

Ik snap dat je er tegenop ziet om je weer in zo’n ongezonde, stressvolle omgeving te begeven. Dat er echter geen recht of hulp voor je is, is niet helemaal waar.
Daarom raad ik je aan om contact op te nemen met de vakbond, rechtsbijstandsverzekering of het juridisch loket: https://www.juridischloket.nl/

Zij kunnen je verder helpen wat betreft het verhaal of je werkgever het recht heeft om je weer aan het werk te willen hebben, terwijl jij daar nog niet aan toe bent. (Is je werkgever misschien Eigen Risicodrager?) Ook zijn zij er voor eventuele verdere juridische ondersteuning.

Ik wens je heel veel sterkte en succes!

Met vriendelijke groet,
Monica
UWV Webcareteam

Door leoni op woensdag 1 mei 2019, 20:58

ik ben een wsw-er. Verder geen uitkering of iets. Ik werk 32 uur maar ik merk dat ik aan het einde van de week helemaal uitgeteld ben. Ik baal enorm, want ik kan niet minder gaan werken omdat ik dan te weinig geld verdien om rond te komen aangezien ik ook geen rechten heb op subsidies. Ik heb een jaar geleden al een flinke depressie/burn out gehad en soms vraag ik me af hoe ik verder moet. Ik ben bang dat ik zal moeten doorzwoegen tot ik er letterlijk bij neerval.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord