UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Wat is NAH?
Mijn ziekte/beperking Achtergrond

Wat is niet-aangeboren hersenletsel (nah)?

In Nederland ervaren ongeveer 650.000 mensen beperkingen als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel (nah). Maar wat is nah precies? Lees deze week elke dag bijdrages over dit onderwerp.

keer gelezen
74

23 juni is het de Dag van Overprikkeling. Veel mensen met hersenletsel hebben overprikkelingsklachten. Wist je dat in Nederland 650.000 mensen deze en nog meer klachten hebben als gevolg van niet-aangeboren hersenletsel (nah)? Tijd om uitleg te geven over niet-aangeboren hersenletsel: wat is het precies, en welke klachten kun je nog meer ervaren? Deze week elke dag aandacht op de site voor nah. Houd de site dus in de gaten!

Jaarlijks krijgen zo'n 140.000 Nederlanders met een of andere vorm van hersenletsel te maken

Niet-aangeboren hersenletsel (nah) is een beschadiging aan de hersenen die iemand tijdens zijn leven oploopt. Het hersenletsel is er dus nog niet als iemand wordt geboren. Bij nah wordt onderscheid gemaakt tussen traumatisch en niet-traumatisch hersenletsel. Traumatisch hersenletsel is letsel door een oorzaak van buitenaf, zoals een ongeluk of een klap op het hoofd. Niet-traumatisch hersenletsel ontstaat van binnenuit, bijvoorbeeld door een herseninfarct, beroerte, hartstilstand of zuurstoftekort. Jaarlijks krijgen zo'n 140.000 Nederlanders met een of andere vorm van hersenletsel te maken.

Zichtbare gevolgen

De gevolgen van blijvend hersenletsel zijn voor iedereen verschillend en daardoor complex. Sommige gevolgen zijn zichtbaar, andere niet. De lichamelijke gevolgen van hersenletsel vallen voor de omgeving meestal direct op. Voorbeelden hiervan zijn gedeeltelijke verlamming, verlies van spierkracht, incontinentie, epilepsie of lichamelijke pijn. Mensen kunnen ook problemen hebben met hun spraak of zicht.

Onzichtbare gevolgen

De onzichtbare gevolgen worden pas later duidelijk. Denk aan gevoeligheid voor licht of geluid (overprikkeling), vergeetachtigheid, vermoeidheid of snel afgeleid zijn. Ook kunnen mensen door hersenletsel als persoon veranderen. Soms laten ze extremer gedrag zien, hebben ze een kort lontje, zijn ze sneller emotioneel of juist afstandelijker. Hun gevoel voor humor kan veranderen ‒ in positieve of negatieve zin. Angst, depressie en somberheid komen vaak voor. Of depressieve perioden en overmatige vrolijkheid wisselen elkaar juist af.

Wanneer iemand sneller geïrriteerd is, minder plezier heeft in het leven, angstiger is of minder initiatief neemt, is meestal niet direct duidelijk dat dit het gevolg is van hersenletsel. Dat kan zorgen voor (onverwachte) problemen voor de persoon zelf of voor zijn/haar familie. De gevolgen spelen een rol op alle levensgebieden: privé, werk, vrije tijd en toekomstperspectief.

Ervaringsdeskundige: ‘Na een paar maanden vonden sommige mensen in mijn omgeving dat het maar eens over moest zijn. Ik snap het wel, want aan de buitenkant zie je niets aan me. Ze konden zich moeilijk voorstellen dat ik niet meer alles kon als voorheen. Maar ik heb nog elke dag met de gevolgen te maken. Ik moet heel goed nadenken over waar ik mijn energie aan besteed. Maar leg maar eens uit dat ik als ik naar dat feestje ga, ik 2 dagen nodig heb om daar van bij te komen.’

Voor en na hersenletsel

Mensen die te maken krijgen met niet-aangeboren hersenletsel zeggen vaak dat hun leven in tweeën lijkt gesplitst: het leven voor en het leven na hersenletsel. Dit komt omdat zij het gevoel hebben nooit meer ‘de oude’ te worden en omdat ze hun leven opnieuw moeten vormgeven. Het verwerkingsproces en de acceptatie hiervan is meestal een lange weg, waarin mensen te maken krijgen met gevoelens van rouw, onmacht, schuld, schaamte, boosheid, onzekerheid, angst en eenzaamheid.

Werken met hersenletsel

Voor mensen met hersenletsel kan het moeilijk zijn om terug te keren naar het werk. Of het werk dat iemand deed, kan niet meer op dezelfde manier gedaan worden. Dit vraagt de nodige aanpassingen van de werknemer, de werkgever en de collega’s. Maar ook aanpassingen van de werklast en de werkplek. Slechts 40% van de mensen met niet-aangeboren hersenletsel die al werkten voordat het letsel optrad, is na 2 jaar weer aan het werk. Omdat de gevolgen van hersenletsel voor iedereen zo verschillend zijn, is er geen kant-en-klaar recept voor herstel en re-integratie. Maatwerk is erg belangrijk. Lees meer op UWV Perspectief in het artikel Werken met hersenletsel.

Ervaringsdeskundige: ‘Mijn werkgever had al eerder een werknemer met hersenletsel en die was vrij snel weer aan het werk. Dat verwacht mijn werkgever nu ook van mij. In zijn ogen hebben wij precies hetzelfde.’

Bron o.a.: https://www.kennispleingehandicaptensector.nl/docs/KNP/KNP%20GS/NAH%20Lesbrief/NAH-basisinformatie-wijkprofessionals-studenten2016.pdf

Gepubliceerd op: 21-06-2019

Lees meer over

Hersenletsel Dossier

Reacties

Door Frederike op donderdag 27 juni 2019, 21:55

Jaren nadat ik een hartstilstand overleefde op 1 november 1994 kwam ik er achter dat ik hersenletsel had. Mede hierdoor kwam ik uiteindelijk in 2000 in de WAO terecht. Ik ben daarna wel vrijwilligerswerk gaan doen tot nu toe.
Dit artikel vond ik zo duidelijk dat ik het doorgestuurd heb aan mijn kinderen, familie en vrienden zodat ze kunnen lezen waarom ik ben zoals ik ben!

Door Gerdien op vrijdag 28 juni 2019, 10:22

Goed artikel. Maar mijn ervaringen met het UWV zijn alles behalve goed mijn dochter heeft op 21 jarige leeftijd een ernstige hersenbloeding gehad. Aan de buitenkant is niets te zien gelukkig en ze spreekt normaal maar ze heeft wel degelijk last van de niet zichtbare gevolgen van een hersenbloeding. Het UWV heeft echt niets voor haar gedaan anders dan haar de grond in geboord. Volgens het UWV kan ze in de productie werken voor 32 uur. Mijn stoere meid die tijdens het herstel proces met behulp van haar leraren haar MBO 4 diploma heeft gehaald is totaal niet geholpen door het UWV om aan passend werk te komen. Gelukkig heeft een hele lieve ex collega een 0 uren contract aan haar gegeven en kan ze komen werken zolang ze kan en die ex collega let ook op als mijn dochter over haar grens heen gaat. Verder dan het inkomen dat ze dan krijgt voor de uren die ze werkt heeft ze niet. Een jong volwassene die nog aan het begin van haar leven staat. Nogmaals het artikel is goed maar het UWV niet

Door A. Mulder op vrijdag 28 juni 2019, 15:12

Ondersteuning van het UWV is persoonsafhankelijk van de medewerker. Van de 6 personen waar ik daadwerkelijk contact mee heb gehad ben ik bij 4 van hen tegen een dichte deur aan gelopen, waaronder de 2 keuringsartsen. Voorbeeld: bij 2e revalidatietraject geleerd zet vooraf aan een gesprek alles op papier en stuur dit vooraf toe. Dit scheelt energie tijdens het gesprek. Antwoord hierop was bij de herkeuring. Nee ik hoor het graag uit uw mond. Bij het opstaan na het gesprek was ik zo moe dat ik languit in de gang ben gevallen en hier ben blijven liggen van vermoeidheid.
Uiteindelijk zijn 2 medewerkers van het UWV die ervaring in hun eigen omgeving hebben met NAH, en zagen dat ik bij binnenkomst al op was van de reis er naar toe, naast de aanwezigheid van mijn broer bij de gesprekken, mijn redding geweest. De eerste medewerker heeft na de 1e keuring me teruggestuurd voor een 2e revalidatietraject. De laatste medewerker heeft na de 2e herkeuring alles intern opgepakt, zo ook mijn ervaring bij de arts en dit heeft geleid tot volledige afkeuring en WIA.
Nadeel in dit traject is volgens mij ook geweest dat ik in 1e instantie zelf niet door had hoe slecht het met me ging, 1e jaren niet door hebben dat ik al snel overprikkeld ben (door licht, geluid en beweging), ik heel graag weer wilde werken, mijn hoogbegaafdheid en mijn mondigheid. Als de buitenwereld (UWV medewerkers en mijn leef omgeving) de signalen niet weten waaraan je kunt zien of iemand met NAH oververmoeid is dan ziet men niets aan je en dan krijg je niet de hulp die nodig is.
Enkele maanden na de volledige afkeuring door het UWV heb ik een brief geschreven aan familie, vrienden, bekenden waarin ik iedereen heb bedankt voor de hulp in de afgelopen jaren en verteld wie ik nu ben, wat ik heb, hoe ik nu leef en hoe ze me kunnen steunen. Hierop heb ik enkel positieve reacties gehad. Momenteel ben ik nog steeds na 1 uur 1,5 uur op en moet dan rusten. Heb rustige hobby’s gevonden, doe ik vrijwilligerswerk die ik flexibel veelal thuis kan doen en ga niet naar drukke bijeenkomsten, feestjes o.i.d. Ik plan voor mezelf 1 activiteit per dag.

Door Menno op vrijdag 28 juni 2019, 17:44

Mijn ervaringen met het UWV Apeldoorn / Zwolle is in geval van een NAH niet zo prositief ! Door een tumor in mijn hoofd werd ik aan een kant volledig doof.
Het gevolg mijn werk (vaak telefonisch) kon ik niet meer uitvoeren. Vermoeidheidsklachten, oorsuizen en concentratieproblemen. De keuringsartsen en het UWV waren onverbiddelijk. Volgens de arts zou ik theoretisch wel in aanmerking kunnen komen voor een afkeuring maar volgens het UWV kon ik met mijn
HBO-opleiding wel gaan werken in de plantsoenendienst.
Dit was meer dan 5 jaar geleden en ik ben nog steeds werkeloos maar nu zonder uitkering als NUGGER ! Een beetje meer menselijkheid en begrip om een probleem op te lossen was fijn geweest... UWV bedankt voor mij uitzichtloze en onmenselijke situatie !

Door Amber op donderdag 26 september 2019, 22:17

Misschien is het verstandig om deze informatie ook te delen met de medewerkers van het UWV. Er is in Apeldoorn geen begrip geweest en ondanks bij verschillende ziekenhuizen te zijn geweest negeren ze wat de doktoren zeggen. En blijven elk jaar herhalen " na 1 jaar ben je wel weer beter". Terwijl er geen vooruitgang is geboekt. En nu al 4 maanden wachten op het gesprek met de verzekeringsarts.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord