UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Blonde vrouw met kop koffie kijkt zorgelijk
Geld Interview

Zo kan ik niet rondkomen

Noodkreet van een WAO’er: ‘Ik vind het moeilijk om hulp te vragen. Zo ben ik niet opgevoed.’

keer gelezen
282

Linda weet zich geen raad. Ze is volledig arbeidsongeschikt verklaard na een zware hernia en komt niet rond van haar WAO-uitkering. Gezond eten, of een keer nieuwe kleding kopen zit er niet in. ‘Ik moet me met een half brood per week zien te redden.’

‘Rondkomen na een scheiding is zwaar, maar dit is helemaal schrijnend.’

Voor Linda (58, WAO) begonnen de problemen in 1995. ‘Op het werk viel ik geregeld uit door de hevige rugpijn.’ Operatie na operatie volgde maar de hernia bleef. Werken ging uiteindelijk niet meer. Ze belandde in de WAO: ‘Na een aantal ingrepen werd ik volledig afgekeurd. Mijn rug is vastgezet en ik kan maar beperkt bukken en bewegen.’

Zorgen groeien

De financiële zorgen groeien haar boven het hoofd. ‘Op een gegeven moment ben ik gescheiden en daarvan ben ik nu nog de pineut. Aanvankelijk ontving ik alimentatie, maar dat was geen vetpot en deze is inmiddels gestopt. Doorgaan na een scheiding is zwaar, maar de situatie nu is helemaal schrijnend. Ik heb een WAO-uitkering van € 749 per maand. Ik weet echt niet hoe ik hiervan moet rondkomen. Een keer per week koop ik een half brood en daar moet ik het mee doen. Je kunt je geld maar een keer uitgeven. De nodige kleding of nieuwe schoenen kopen gaat dan niet.’

‘Stenen kun je niet eten’

Huis verkopen

‘Ik heb bij de gemeente gevraagd om financiële ondersteuning. Maar daar werd gezegd dat ik eerst m’n huis moet “opeten” voordat ik voor eventueel andere steun in aanmerking kom. Vanwege mijn beperkingen heb ik een kleine koopwoning op de begane grond. Dit huis is van mijzelf en ik kan geen honderden euro’s aan huur gaan betalen. Stenen kun je niet eten.’

Vastlopen

De zoektocht naar verdere ondersteuning is vastgelopen. ‘Ik woon in een kleine stad met weinig voorzieningen en mogelijkheden. Een voedselbank hebben we hier niet. Mijn belastingzaken worden geregeld door een financieel adviseur. Maar voor kwijtschelding van lasten kom ik niet in aanmerking. Wel krijg ik zorgtoeslag. Omdat ik altijd 20 uur per week werkte en daarbij een huishouden op de been hield met opgroeiende kinderen, kreeg ik een lage WAO-uitkering. Ik ben op m’n 50e door UWV opgeroepen voor een herbeoordeling en toen werd ik opnieuw afgekeurd.’

Schaamte

Haar huisarts is op de hoogte van haar situatie. Hij heeft haar doorverwezen naar een maatschappelijk werker. Maar dat heeft niet echt iets opgeleverd. ‘Ik vind het moeilijk om hulp te vragen en ben ook liever niet open over problemen. Zo ben ik niet opgevoed. Ik ben altijd zelfstandig geweest. Een stuk schaamte. Ik zou wel hulp accepteren als ik het krijg aangeboden.’

Oma

Linda weet het tij niet te keren. ‘Doordat je niet meer kunt werken wordt je wereldje echt heel klein. Je doet niet meer mee in de maatschappij.’ Ze ziet één lichtpuntje, en dat is het ‘oma zijn’. ‘Ik geniet van mijn kleinkinderen, ook dat is rijkdom.’

Heb jij tips voor Linda om haar situatie te verbeteren? Herken jij het probleem dat het moeilijk is om rond te komen met je uitkering? Laat je reactie hieronder achter.

De vrouw op de foto is niet Linda, maar een model

Naschrift redactie

N.a.v. reacties onder dit artikel willen we nog iets uitleggen over de hoogte van de uitkering van Linda. Ze krijgt de maximale uitkering en toeslag van UWV waar ze recht op heeft. Deze is niet zo hoog omdat ze niet volledig gewerkt heeft. Helaas is de rol van UWV beperkt. We hopen door het delen van dit verhaal dat Linda de steun krijgt die ze nodig heeft. 

Gepubliceerd op: 13-03-2019

Reacties

Door Loes op vrijdag 22 maart 2019, 09:31

Als ik jouw verhaal lees voel ik me gesteund, ik heb het financieel beter dan jij, maar ik voel me om andere redenen niet goed. Ik mis dingen. En het lijkt erop dat ik steun zoek voor alles wat er is, zowel moeilijke dingen als makkelijke dingen. Ik wil het leven delen maar ondervindt daarin vaak onrust, weet niet wat ik echt nodig heb en/of wat ik wil. Ik heb het daarom denk ik in eerste instantie nodig, dat ik erover kan praten. Ik vind heel veel leuk om te doen en tegelijk blokkeer ik door onrust?!?
Nu lees ik jouw verhaal, en de antwoorden die je erop krijgt doen me goed, ik vind het altijd zo fijn als mensen helpen. Dat is wat wij mensen die problemen hebben, behoefte aan hebben. Ik lees verder op UWV perspectief, en lees dat er een website is voor mensen die willen helpen en die hulp nodig hebben. Ik denk dat ik daar maar eens over ga lezen verder.
Aan Kay: jouw kritiek over het UWV is wel logisch, maar ik denk zomaar dat het UWV dit erop zet om een voorbeeld te geven

Door Laila op vrijdag 22 maart 2019, 10:27

Beste Linda,
Ik ben een onderneemster van een kleding-accessoire webshop en jouw verhaal heeft mij geraakt. Je geeft ook aan dat je de nodige kleding en schoenen niet kunt kopen. Ik als onderneemster wil jou een aantal items schenken. Dit is geen oplossing voor jouw probleem, door nieuwe kleding te schenken pakken wij het probleem niet bij de kern aan maar ik ben mij er wel terdege van bewust dat dit jou een boost geeft en dat gun ik jou in deze moeilijke tijd. Ik wil jou vragen om een mail met jouw gegevens (o.a. maat) te sturen naar: klantenservice@thenecessaries.nl.
Wel doen hoor, ook al ben je persoon die moeilijk om hulp vraagt.
Hartelijke groet, Laila

Door Ad op vrijdag 22 maart 2019, 10:57

Linda zegt: ‘Ik vind het moeilijk om hulp te vragen en ben ook liever niet open over problemen. Zo ben ik niet opgevoed. Ik ben altijd zelfstandig geweest. Een stuk schaamte. Ik zou wel hulp accepteren als ik het krijg aangeboden.’
De maatschappelijk werker zou wellicht voor een doorverwijzing kunnen zorgen naar een van de vrijwilligersorganisaties die kunnen helpen om de financiële situatie van Linda op orde te brengen, en inzicht te geven of er mogelijkheden zijn voor minder uitgaven of extra inkomsten. Bijv. Humanitas Thuisadministratie of Schulphulpmaatje. Die kunnen Linda wellicht ook helpen om de mogelijkheden van de gemeentelijke sociale dienst te benutten. Deze vrijwilligersorganisaties bieden met hun aanpak handvatten om meer zelfredzaam te worden voor zover dat in Linda's situatie mogelijk is. En hebben een luisterend oor, en meer geduld (of tijd) dan bij gemeente of UWV ...

Door jennifer strui… op vrijdag 22 maart 2019, 10:59

Het is simpelweg belachelijk dat mensen, die deel willen nemen aan de maatschappij en hier hard voor vechten, vervolgens financieel afgestraft worden als dit moeilijk lukt wegens fysieke beperkingen. Wij kiezen hier niet voor en de constante geldzorgen dragen niet positief bij aan het herstel. Het is niet zo dat Linda haar situatie moet verbeteren. Zij doet er waarschijnlijk al alles aan en is inmiddels doodmoe van het vechten. Het is het systeem dat moet veranderen en die mensen met een chronische beperking meer moet ondersteunen om op de arbeidsmarkt te blijven. Zodra je in het systeem zit moet bijna fulltime werken wil je je bijverdiensten rendabel maken en uit de schulden komen. Niet alleen hebben wij een laag inkomen, maar wij hebben ook nog extra kosten wegens onze beperkingen. De kleine extra's die 'gegeven' worden door instanties vangen dit niet op. Nogmaals, als men wilt dat iedereen positief en productief meedraagt aan de maatschappij zal het systeem dus moeten veranderen.

Door Ditte Kuijpens op vrijdag 22 maart 2019, 11:14

Ik lees het verhaal van Linda en ik herken mij helemaal tot 100% in haar verhaal. Het is van den zotte dat vrouwen zoals wij, die ook eerder veel gewerkt en verdiend hebben, altijd klaar stonden voor anderen, kinderen hebben opgevoed, altijd over onze grenzen zijn gegaan vanwege het systeem waarin wij leven, op deze manier onrespectvol worden behandeld.

Als wij uiteindelijk door alle werkstress, tijdnood, verplichtingen, economische noodzakelijkheden en dat al vanaf je schooltijd, ZIEK worden, wordt je gestraft door hetzelfde systeem met een toekomst van misére, toenemende pijn en jarenlange gevechten met instanties met ten eerste het “bewijzen” dat men ziek is.
Je wordt er wel wijzer, maar niet beter van.

En dat is heel tragisch in onze rijke landje.
Het is een onrecht tegen ons “zieke” burgers.
En een enorm onrecht tegen Linda.
Linda, je bent in mijn gedachten, ik wens je alle liefde

Door Pieter op vrijdag 22 maart 2019, 11:40

Och och 750 en niet rond komen. Hoeveel hypotheek betaal je. Met 750 inkomsten, huur van 250 voor een 1 slaapkamer appartement in een boeren gehucht en zorgtoeslag kwam ik makkelijk rond.

Voor 30 per week at ik nog biologisch ook! Gas water licht alles kun je daar makkelijk mee betalen.

Lekker achteraf gaan wonen, van de over waarde van je huis het appartement verbouwen of iets en lekker gaan genieten in een pittoresk dorpje.

Die kleinkinderen komen met pappa en mamma vast wel die kant op.

Het is of schaars wonen en je klein kinderen vaker zien of ruim genieten van wat meer geld.

Ik zou het wel weten... kleinkinderen! En dan niet meer zo zeuren want het is je eigen keuze.

Door Omar op vrijdag 22 maart 2019, 14:07

Als je vrijwilligers werk ergens doet kan je 150 euro p/m belastingvrij verdienen.

Of is gastouder geen optie ?

Anders weet ik het niet meer dan anders je huis te verkopen en verhuren of gewoon net zo als iedereen een 2 of 3 kamer woning huren in de sociale sector.

Tja zo is Nederland. Veel voorzieningen maar niet gratis.

Je krijgt geld maar je kan alleen je vaste lasten betalen en eten om in leven te blijven. Denk niet aan luxe.

Door Anouk op vrijdag 22 maart 2019, 18:16

Heeft Linda geen recht op een kopje van het UWV? Ik weet niet of het nog bestaat maar ik heb dat toen ook gekregen toen ik onder het sociaal minimum viel.
Ik vraag me ook af de gemeente waar ze woont zomaar kan eisen dat ze eerst haar huis op eet als er verder geen ander huis is waar ze kan gaan wonen wanneer haar huis verkocht is. Verder is het zo dat als ze de hypotheek al ver heeft afbetaald ze misschien goedkoper uit is dan bij een huurhuis. Zijn er geen manieren dat ze met maatwerk geholpen kan worden?
Ik wil graag weten hoe het verder met haar gaat.

Door Annemerle op zaterdag 23 maart 2019, 10:20

Sterkte voor de ts. De blog vertelt te weinig. Hier iets aan/besparen?
IK per maand:
IN (huurtoeslag311),(zorgtoeslag99),(wajong1036,16) wordtdan750,zorgkostenterug135+wmo17,50
UIT telfort300min onbeperkt sms 8,15/dela5,12/GBLT 30,42/zorgverz163,15/gas+elek102/water19/aansprakelijk+inboedel14,42/(huur630,86)/bank1,5/tv+internet44,95/zorgkosten135+17,50++5,75/5xwk leefgeld 50. Alles van leefgeld betalen.
OVER 105,54 'sparen'voor onvoorzien/als echt moet/zwemjaarabb200(iets fijns)
endit:Kleren=zeeman. langemouwshirt 4euro.28e=elke dag shirt. pyjama=zo'n shirt+legging. broekC&A. Kook v. meerdere dag=goedkoper. Jaarlijks overstap energie. gemeentezorgverz=geen eigen risico. Maar ik=aan gewent.
Huis verkopen.Harde waarheid is dat je geen bezit mag hebben.Sterkte!
-
'vrouwen zoals wij, die ook eerder veel gewerkt en verdiend hebben'
Daar wordt ik nou altijd zo moe van! Zo schrijven maaktnog steeds een rangorde die je zelf klaarblijkelijk ook verfoeit. 'ik heb altijd hard gewerkt'. Zucht.

Door Didem op zaterdag 23 maart 2019, 20:38

Ik zou me sowieso ingeschrijven voor een sociale huurwoning; als 55+ heb je meer kans, maar inschrijftijd is wel erg bepalend, zeker als je meer keuze wil hebben. Het is helaas minder inkomen + je eigen huis; of meer inkomen + sociale huurwoning; de keuze is aan jou. Kunnen je kinderen je niet een beetje helpen? Leg je situatie uit; elke steun is iets. Zoek bij de gemeente uit of je op je kleinkinderen mag oppassen? Elk euro telt mee. Success.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord