UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
blog over ayla's persoonlijkheidsstoornis
blog over ayla's persoonlijkheidsstoornis
Mijn ziekte/beperking Blog

Ayla vertelt over dit jaar: 'Mijn 2015'

Het afgelopen jaar speelden de stemmen die Ayla hoort nog een grote rol in haar leven. Maar ze werkt ook verder aan haar herstel.

keer gelezen
1405

Ayla (29) ontvangt nu 6 jaar een Wajong-uitkering omdat zij psychosegevoelig is (schizofreen). Ze schrijft sinds kort voor UWV Perspectief over haar leven met een beperking. Een leven vol ups en downs.

‘Denk jij ook altijd dat anderen jouw gedachten horen en kunnen lezen en jij die van hen?’ Ik kijk mijn moeder vragend aan. Tijd om weer eens te praten over de verschijnselen die ik al zo lang met me mee tors. Misschien dat het een positief effect heeft op mijn psychische gezondheid. Mijn moeder vertelt over haar ideeën over gedachten en stemmen horen. Ik vermoed dat in mijn beleving veel anders gaat dan in die van haar, hoewel ik dat natuurlijk nooit met zekerheid kan zeggen.

Ik ben nooit alleen

2015 heeft vaak in het teken gestaan van de stemmen die ik hoor. Vroeger zeiden we weleens voor de grap: ‘Een schizofreen is nooit alleen’, en we lachten erom. Toch zit er een kern van waarheid in. Als anderen je gedachten kunnen weten, je afluisteren of je opdrachten geven, ben je dan wel echt alleen? Heb je dan wel privacy? Ik vind van niet en dat doet me pijn. Wel kan ik leren, hopelijk, gedachten voor mezelf te houden. En goed onderscheid te maken tussen de stemmen die ik buiten mijn hoofd hoor, en die erin. Ik praat erover met mijn mantelzorgers. Mijn moeder, vriend en broers zijn er altijd voor me. Het blijft lastig voor me hoe ik om moet gaan met mijn psychosegevoeligheid, maar als het lukt heb ik er misschien de rest van mijn leven plezier van.

Ze zijn er altijd

Zo weet ik inmiddels dat hoe meer prikkels en indrukken ik te verwerken krijg, hoe luider de stemmen zijn die ik hoor. Soms schreeuwen ze zelfs en doet het pijn in mijn oren. Als ik onder druk sta, idem dito. Dan word ik letterlijk kapotgepest. Dat is keer op keer een reden geweest om te stoppen met werk en studie. Want waar ik ook ga, de stemmen gaan met mij mee. Kon ik ze maar buiten in het fietsenrek zetten en ze dan per ongeluk vergeten op weg naar huis.

Tijd en rust zijn toverwoorden

2015 heeft ook in het teken gestaan van verder herstel. Tijd en rust zijn daar voor mij de 2 toverwoorden in. De tijd die mijn herstel in beslag neemt, kan ik helaas niet verkorten door dingen te forceren. Ik kan me morgen aanmelden bij het uitzendbureau, dan de dag erna aan het werk gaan, en de dag erna … Maar daarna volgt onherroepelijk: instorten, pijn hebben, ongelukken maken. Want opletten lukt niet meer en ik weet niet meer wat voor en achter is. Tijd, rust en prikkelarme dingen doen zal voor 2016 dus grotendeels de formule zijn.

In 2015 ging het beter

Ik héb veel opgebouwd, al zie je dat niet aan een diploma of loonsverhoging. Veel gesprekken met mantelzorgers gevoerd, afspraken gemaakt, dingen uitgelegd en verhelderd. Samen gehuild én gelachen. De band met mijn mantelzorgers, vriendinnen en familie is alleen maar sterker geworden. Ik kan niet meer zonder ze en heb respect voor de manier waarop ook zíj omgaan met mijn handicap. Ik ben dankbaar dat ik kan zeggen: nee, déze schizofreen, is dus wérkelijk nooit alleen.

Ayla schreef al eerder blogs:
•    Ik ben ... wat ben ik eigenlijk?
•    Werken aan perspectief

Een schizofreen is nooit alleen
Gepubliceerd op: 18-12-2015

Je kunt niet reageren op dit artikel

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord