UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
blog over psychische klachten
blog over psychische klachten
Mijn ziekte/beperking Blog

Gewoon gewoon

Gewoon dingen doen, zonder dat het meteen ingewikkeld is. Of invloed heeft op de rest van je dag. Dat kán wel, maar lukt niet altijd.

keer gelezen
1363

Ayla (29, Wajong) heeft sinds 2009 de diagnose schizofrenie (ofwel psychosegevoeligheid). Haar studie gezondheids­wetenschappen heeft ze niet af kunnen maken, omdat ze toen haar eerste echte psychose meemaakte. Nu leeft ze met ups en downs. Ze is ‘keiblij met haar uitkering, it saves my life’, hoewel ze het natuurlijk fijner had gevonden om gewoon te werken. 

Waarom moet alles zo ingewikkeld zijn? Waarom kan ik niet gewoon opstaan, naar mijn werk gaan en ’s avonds weer thuiskomen? Wat te eten maken, voor de tv gaan zitten, met vrienden bellen en that’s it. Gewoon, gewoon. Geen verdere problemen of levensvragen. Ik verlang daar zo naar. Ik doe veel om mijn leven maar zo normaal mogelijk te laten verlopen, maar alles is zó moeilijk. Ik ben vaak zo in de war dat ik ’s ochtends 2 uur eerder op moet staan om de dag voor te bereiden, door te nemen en beslissingen te nemen over wat ik ga doen. 

Schone schijn

Voor anderen lijk ik misschien – ik weet het niet – georganiseerd en netjes. Ik hoor vaak dat je aan mij niet kan zien dat ik ziek ben. Dat zie ik als een raar soort compliment. Maar het zou ook wel eens fijn zijn als mensen zouden zeggen: ‘Ik zie dat jij het zwaar te pakken hebt.’ Ik op mijn beurt zie hoe anderen hun leven leiden. Ze hebben vrienden, werk, een goed cv. En dit alles schijnbaar zonder veel pijn of verdriet. Ze lijken er niet bij stil te staan dat alles gewoon is zoals het is. Natuurlijk weet ik ook wel dat ieder huisje zijn kruisje heeft en dat we elkaar soms voorhouden dat het allemaal even mooi en prachtig is. Maar dat je kunt genieten van de gezelligheid op een feestje, een dag kan werken met voldoening, dat mis ik.

Ziek ben je niet alleen

Een leven met ziekte, of het nu lichamelijk of geestelijk is, brengt ‘gewoon’ complexiteit met zich mee. Voor mijzelf maar ook voor mijn vriend, vriendinnen en familie. Zij zijn tenslotte zonder het zelf gewild te hebben mantelzorger geworden. Dat is dan weer iets waar ik rekening mee moet houden.

Ook het contact met de hulpverlening, die er gelukkig genoeg is, verloopt niet altijd zonder horten of stoten. Krijg je een verpleegkundige op bezoek, terwijl je net een goede dag hebt en dan denkt: Ik kan het zelf weer allemaal aan. Om vervolgens met je neus op de feiten van je kwetsbaarheden te worden gedrukt. Dan zie je weer, o ja, ik ben psychiatrisch patiënt …  

Ook genieten

Het mag dan misschien ingewikkeld zijn, maar lang niet allemaal kommer en kwel. Ik kan genieten van een middagje vrij met wat klassieke muziek en een kop thee. Blij zijn met de kleine dingen, dat kan ik geloof ik wel, ja. Het is 7 uur ’s avonds, ik kijk mijn vriend aan en vraag of we nog een serietje zullen gaan kijken straks. Gewoon, gewoon.

Ayla schreef al eerder blogs:

Foto: De beeldredaktie

Fijn als mensen eens zouden zeggen: 'Ik zie dat je het zwaar te pakken hebt.'
Gepubliceerd op: 05-01-2016

Je kunt niet reageren op dit artikel

Door marjo op maandag 11 januari 2016, 09:48

Zo herkenbaar voor mij !! ben zelf voor 95% genezen van straatfobie, maar knap dat je deze inzichten hebt en alweer zover bent gekomen. Heel veel sterkte en warme groet marjo

Door Jurian op zondag 17 januari 2016, 09:06

Ik ben een man van bijna 53 jaar en heb ook Pscyciatriche problemen.
Daarnaast ben ik ook nog eens chronisch ziek en heb huidkanker.
Ik heb al meer dan 25 jaar een Wajong uitkering.
Ook aan mij kan je totaal niets zien.
Ik zie er netjes en verzorg uit.
Hierdoor schatten mensen in mijn omgeving mij vaak verkeerd in.
Doordat het een verborgen ziekte is die niet zichtbaar is.
Mensen zijn vaak negatief bevooroordeeld naar mij toe omdat ik altijd thuis ben, en dat is erg zwaar voor me !!!
Maar ik kan gewoon niet werken !!! Het gaat echt niet !!!
Ik heb het al zo vaak geprobeerd, maar het lukt me niet !!!

Ayla, wees blij dat je toch nog een vriend en ouders en familie heb !!!
Ik sta helemaal alleen in de wereld.

Groetjes van Jan

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord