UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Acceptatie van narcisme
narcisme
Mijn ziekte/beperking Blog

Hoera! Ik ben narcist

Edwin vraagt veel aandacht en kan zich maar moeilijk in een ander verplaatsen. Lees zijn eerlijke blog.

keer gelezen
3501

Edwin is 47 jaar en narcist. Hij heeft een hoge behoefte aan aandacht en kan zich moeilijk in een ander verplaatsen. Dat maakt het soms erg lastig. Edwin blogt erover.

'Ik wil geaccepteerd worden om hoe en wie ik ben'

Na een leven vol ellende weet ik sinds 2 jaar: ik ben een narcist. Hoera, wat een verlossing! Ik weet nu eindelijk waarom altijd alles verkeerd liep. Het lag aan mij. 

Ik was die vrouwenverslinder en ergerlijke betweter, zo vreselijk bot! Behalve mijn ex-vrouw was er niemand die me hulp aanbood of me meesleurde naar een psycholoog. Had ik maar eerder geweten wat er met me aan de hand was.

Verandering

Bijna 1,5 jaar therapie heeft me veranderd. Mijn psycholoog heeft veel geduld met mij gehad. Ik heb enkele keren afgebeld. Waarom zou ik een uur gaan zitten janken? Het hielp me toch niets. Het moeilijkste voor mij was acceptatie, leren omgaan met mijn geestelijke beperking. 

Hoewel veranderd, ben ik nog steeds narcist. Steeds opnieuw besef ik hoe achterlijk mijn gedrag moet zijn geweest. Hoe kon ik mijn dochter fatsoenlijk opvoeden? Ja, dat besef ik nu, misschien wel te laat. Dat doet pijn. De onvoorwaardelijke liefde die ik van haar krijg, liefde die ik misschien niet eens verdien. 

Ik ben verschrikkelijk onzeker, overdenk alles tig keer. Ik wil anderen niet meer krenken. Ik kan mezelf niet meer zijn, weet niet eens meer wie ik echt ben! 

Leren over narcisme

Ik lees veel over narcisme, heel confronterend. Dan zit ik heel wat uurtjes te huilen. Ik herken mezelf in de pijn, het verdriet, de woede, het isolement en vooral de antipathie (redactie: afkeer). Ik heb nooit geweten dat ik al die dingen deed, dat spijt me enorm. Ik voel me zo verschrikkelijk als ik erover nadenk. Die gedachten probeer ik uit alle macht te verdringen. 

Maar wat worden wij narcisten onderuit geschoffeld. Kunnen wij er iets aan doen, wij hebben er echt niet om gevraagd! Het is geen griepje dat je met een paar medicijnen bestrijdt. Je hebt het, red oe de met! (redactie: red je ermee!)

Je bent wie je bent

Ik ben een narcist, en daar is niets positiefs aan. Je bent het of niet. Wij narcisten zijn echt niet gevaarlijk. Hoe je ermee om gaat moet ieder zelf bepalen. Zorg dat je goed behandeld wordt. Mij heeft het geholpen. Al ben ik nu continu in strijd met mezelf. Mensen zien niet dat ik langzamerhand wegkwijn in huis. Ik ben bang om naar buiten te gaan en dingen te ondernemen. Thuis is het veilig, daar kan ik niets fout doen. Ik voel me nutteloos, eenzaam, ben er zooo klaar mee. Ik durf niet te zeggen hoe het echt met me gaat als iemand er naar vraagt. Maar zou heel, heel graag de waarheid willen vertellen. 

Acceptatie

Het is niet de bedoeling om mijzelf nu een soort van schoon te praten. Het is al helemaal geen verwijt naar wie dan ook. Wie zou ik wat moeten verwijten en waarom? Ik zie dit schrijven als een soort van afsluiting en nieuw begin. Ik wil geaccepteerd worden om hoe en wie ik ben. Niet altijd een rol hoeven spelen om maar in het ‘normale’ plaatje te passen. Ik ben dat toneelspel zat. 

Sorry

Bij deze wil ik mijn vader en mijn moeder, die tot haar laatste snik voor mij vocht, mijn broer en iedereen die ooit met mij te maken heeft gehad, dit zeggen: Sorry voor mijn gedrag, sorry voor alles!

Gepubliceerd op: 31-12-2014

Reacties

Door Nigaja op donderdag 14 maart 2019, 18:56

Applaus? Ja, blijkt hier soms wel.
Pathetic!
Ik ben hier "per ongeluk" verzeild geraakt.
Uiteraard vind ik het interessant hoe de narcist over zichzelf denkt.
Maar óók hier weer zie je het plezier en het venijn dat zo een narcist heeft!

Ze zijn géén greintje aandacht waard!
Vele mensen hebben véél meegemaakt en hebben zij beslist gif te worden en te zijn en te blijven??
Grow up!!

Ze kiezen er zelf voor, wanneer ze hun beste jaren hebben gehad en hun charme en charisma verwaarloosbaar zijn geworden op bepaalde leeftijd!
Liggen koud op hun sterfbed!!
Hoe dom konden ze toch zijn??

Maar ja, to late baby!
Hóe dom en naïef kan je zijn.
Onvoorstelbaar.

Ja ik ben nog boos. Maar ik kom er wel.
Hij wou me nét omdat ik zo levenslustig was en zorgaam, lief, mooi en gracieus.
Maar dat zal ik blijven hoor, zielige narcist!!!

Recht jullie rug, slachtoffers!
Je bent enkel maar een vreemde tegen gekomen die niet deugde. Méér was het niet!

Door Michael op zondag 28 april 2019, 17:18

Ik begrijp heel goed dat mensen die zijn opgevoed door een ouder met narcisme of daar een relatie mee hebben gehad (heb ikzelf ook meegemaakt) daar heel beschadigd door zijn geraakt. Maar op basis van de reacties die hier worden gepost, wil ik graag nuanceren hoe "ziek en gevaarlijk" narcisten zijn.

En ik wil Edwin complimenteren voor het inzicht wat hij over zichzelf heeft aanvaard. En ik wens hem allerbeste toe!

Narcisten hebben om wat voor reden dan ook onvoldoende geleerd dat fouten maken en de consequenties aanvaarden nou eenmaal bij het leven hoort. En dat het toegeven van fouten niet persé betekent dat mensen je niet meer moeten of naar beneden trappen. Ze willen de vermeende vernedering een stap voor zijn. Hierdoor creëren ze een niet realistisch beeld van zichzelf en het leven.

De bevestiging die ze continu afdwingen bij anderen zouden ze liever willen hebben zonder ernaar te vragen, want dan pas voelen ze dat iemand van hen houdt.

Door Joris Weltens op dinsdag 25 juni 2019, 01:02

Hoi Edwin,

Herkenbaar stuk ook voor mezelf. Het vergt inderdaad moed om ermee naar buiten te komen en vooral het voor jezelf toe te geven. Bedankt voor het stukje herkenning. Ik zit nu in de fase van mijn omgang met vrienden en mensen in het verleden onder ogen komen... NIet makkelijk en ik kan mezelf soms voor de kop slaan en soms ook weer niet en voel ik me gevoellozer of heb ik zoiets van goh ja lig ik niet van wakker. Soms wil ik het ook groter maken als het is om dat maar in zelfmedelijden te wentelen, terwijl ik het in mijn gevoel dan toch weer niet zo erg vind. En ik merk ook dat ik maar al te graag hoor dat ik vooral niks moet terugdoen en dat dit een inzicht is van: laat het maar zo en trek de les eruit ipv iets terug te doen als de behoefte aan die persoon er niet is. Tijd zal uitwijzen of ik dit terug oppak en er verder iets mee doe.

Verder wens ik je veel moed! Grtz J

Door Wim op dinsdag 16 juli 2019, 10:03

Echte narcisten hebben geen zelfreflectie, weinig geweten, schaamte, schuldgevoel ed. "Ik voel me zo verschrikkelijk als ik erover nadenk" Als dat zo is ben je geen narcist. Herken je wel kenmerken dan kan het ook iets heel anders zijn, dat is Codependentie. De reguliere zorg ziet dingen alleen vanuit de dsm die erg achterhaalt is.

Door Lena op maandag 2 september 2019, 10:09

Wilde je even weer wat aandacht en acceptatie door dit te delen? Als je echt een narcist bent heb je geen inlevingsvermogen en kan je je toch niet in ons als slachtoffers verplaatsen. In de commentaren lees ik sommige complimentjes, daar was je zeker naar opzoek. Je vraagt van ons mensen om jou te accepteren zoals je bent, en zegt dat je niet in het normale plaatje hoeft te passen en het toneelspelen zat bent, dat betekend dus dat je gewoon je vieze hatelijke negatieve altijd ruzie zoekende zelf wil zijn waarom zouden wij iemand accepteren die ons nog lager als de grond behandeld? Geen respect heeft voor de grenzen van een ander, Agressief is, Liegt, Altijd een ander de schuld geeft voor zijn eigen gedragingen. Waarom zouden wij? Narcisten zijn ziek tot een narcist genezen is, het is inderdaad goed dat je in therapie bent want tot een narcist genezen is hij niks waard en verwoest hij alleen maar levens, ik hoop toch ergens dat je het toch echt ergens inziet en wil veranderen.

Door Romy op dinsdag 17 september 2019, 11:39

Beste Lena, hier de dochter van de ‘narcist.’

Natuurlijk is het iedereens recht om een mening te uiten, maar als jou interesse iets verder ging in dit artikel zul je zien dat mijn vader in nu bijna 6 of 7 jaar veranderd is. Omdat hij steun krijgt, en omdat hij WIL veranderen. Ik vind het verschrikkelijk hoe u mijn vader zo neer durft te zetten. Hij is niks waard? Hij verwoest alleen maar levens?!

Ik heb mijn vader nog nooit zo behulpzaam gezien, ik heb zelf ook soms problemen maar de enige die ik vertrouw met mijn problemen is mijn vader. Zonder hem zou ik het niet kunnen. Dus formuleer uw mening anders want dit is gewoon neerhalend. Heel erg jammer en vervelend als ik dit mag zeggen.

Mijn vader is bij lange na niet meer de ‘narcist’ als dat hij jaren geleden was. Hij is de beste vader die ik mij kan in wensen en ik zou hem voor geen goud willen missen❤️

Love you pap

Door Thomas op donderdag 24 oktober 2019, 00:58

Lena,

Ook ik weet niet welke ervaringen je hebt gehad met narcisten, zo te lezen geen leuke. Echter, zelfs een narcist kan je niet over één kam scheren en het is ook erg onredelijk om een persoon die je niet kent zo te beoordelen. Zelfs als deze persoon narcist is. Wellicht heb jij met een een narcist te maken gehad die we kennen van de enge verhalen op het internet. Die zijn er inderdaad. En ze doen een hoop pijn.

Aangezien ik niet alles kwijt kan in één bericht, even kopiëren en plakken in volgende bericht!

1/2

Door Thomas op donderdag 24 oktober 2019, 01:01

Men vergeet dat de diagnose narcisme eigenlijk breder is dan men denkt. Men scheert de narcist over één kam, terwijl er heel veel soorten types van zijn. Narcisme is eigenlijk ook heel dicht verwant aan autisme. Zelfs autisme heeft behoorlijke narcistische trekjes. Maar vreemd genoeg accepteert de samenleving de autist wel. Zelfs als de autist erg narcistisch is.

De samenleving kent eigenlijk maar één narcist. En dat is het type narcist die eigenlijk opvalt. Maar er zijn ook narcisten die niet zo opvallen. Dat zijn de types die er óf bewust van zijn en zich opsluiten thuis omdat ze bang zijn voor de buitenwereld. Of de narcist die eigenlijk heel lief is voor iemand en alles doet voor de persoon, maar dat alleen maar doet om lief gevonden te willen worden. Het is dus niet altijd kommer en kwel. Wel horen en ervaren we verhalen van buitenaf, waarbij de narcist neergezet wordt als psychopaat. En dat is dus niet altijd juist.

Denk daar a.u.b aan voordat u groepen over één kam scheert.

Door Conny op donderdag 24 oktober 2019, 16:30

Ik ben vrouw van 53 jaar uit Belgie. Door het lezen van Erwin zijn verhaal en opzoekingen op het internet ben ik tot de vaststelling gekomen dat ik een narciste ben. Ik ben nochtans al 10 jaar in behandeling bij een psychiater en een psycholoog maar zij hadden het niet door. Ik was in behandeling bij de psychiater voor pijnbestrijding voor fibromyalgie. Ik ben getrouwd en dit aan mijn verteld, dat ik narciste ben en ik heb hem mijn hele levensloop verteld. Een levensloop zoals die van Erwin. Mijn man gelooft het ook niet. Vanmorgen ben ik bij mijn huisdokter geweest en heb ik het daar ook gezegd. Hij antwoordde dat ik geen narciste ben. Ik ben er zeker van dat ik het ben. Ik ga niet meer buiten en schaam me voor wat ik de mensen heb aangedaan, maar in Belgie word je gecolloceerd en vol pillen gestopt omdat er hier geen behandelingen zijn zoals bij jullie. Ikzelf zit nu met een leegte van binnen. Ik weet niet meer wat te doen.

Door Conny op donderdag 24 oktober 2019, 19:14

Ik wou nog even zeggen aan Erwin en alle anderen dat ik blij ben voor jullie dat jullie geholpen worden door psychologen en dergelijke. In Belgie word je hier voor in een gesloten instelling gezet vol medicatie. En dat wil ik ook niet. Ik ben narciste maar niet gek. Dus zou ik moeten naar Nederland verhuizen. En daar heb ik het geld niet voor want ik sta op invaliditeit door mijn fibromyalgie. Bedankt voor deze blog.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord