UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
boek over zeldzame ziekte
Actief blijven Interview

Kansen voor een hopeloos geval

Wat zijn je kansen als je een groot deel van de dag plat op bed moet liggen? Martine weet er alles van.

keer gelezen
2346

Martine Reesink (44, IVA) heeft EDS, een bindweefselaandoening. Ze schrijft graag. Voor UWV Perspectief schrijft ze: ‘Een blog over kansen, zo veel mogelijkheden daarover te schrijven, zo veel soorten kansen ...’

'Mijn blog bleek dé kans om mijn leven weer op orde te krijgen'

Als je nadenkt over chronisch ziek zijn, kom je als eerste op gemiste kansen. Ik was een niet onaardige fotografe en vormgeefster, en mijn werk was een groot deel van mijn leven. Toen het echt misging met mijn lijf moest ik dat deel opgeven. Fotograferen ging niet meer en zitten werd mijn aartsvijand. Dus achter de computer zitten lukte maar zelden. Wat miste ik mijn werk, de collega's, het gevoel van 'nut' hebben, de deadlines. Een gemiste kans op promotie, maar vooral het mezelf verder ontwikkelen in mijn werk. Ik viel in een gat.

Kans: sport

Gemiste kansen had ik al jaren op sportief gebied, ik zag de ene na de andere mogelijkheid als sneeuw voor de zon verdwijnen. Dansen heb ik het langst volgehouden, tot mijn knieën letterlijk de verkeerde kant op gingen en de pijn niet meer te harden was. Uiteindelijk kwam ik door zware overbelasting volledig plat te liggen en kon ik niets meer. Mijn lijf ging in staking en dacht: zoek jij het uit, zonder mij. Weer een gemiste kans ...

Kans: revalidatie

Revalidatie, een andere kans. Een kans om terug te keren op het werk. Ik kon willen wat ik wilde, maar mijn lijf bleef tegengas geven. Elke poging eindigde in ontstekingen. En na een jaar van vruchteloos proberen werd ik bestempeld als hopeloos geval. Maar ik gaf het nog een kans: revalidatiecentrum nummer 2. Een eind rijden ‒ daar ging het al mis ‒ en wederom een ticket enkele reis richting huis. De zoveelste gemiste kans. Zo voelt het, je lijf laat je in de steek. Je faalt op ieder front. Je bent ontrainbaar en nutteloos. Afgekeurd (dat woord moeten ze afschaffen) en afgedaan. Einde carrière en einde van je mogelijkheden. Of toch niet?

Kans: schrijven

Omdat ik mij liggend stierlijk verveelde en er ook grenzen zijn aan het kijken naar Netflix, ben ik gaan schrijven. Eerst gedichten, ik bracht 2 bundels uit. Later mijn blog Welkom in de wereld van een kneus. Het bleek dé kans om mijn leven weer op orde te krijgen. Ik probeer te verwoorden hoe het is om met veel beperkingen om te gaan. Als voornamelijk platliggende rolstoeler mét pookje weet ik daar best een en ander van. Ik beschrijf mijn ervaringen met bureaucraten, met hulpmiddelen en met ongelovige judassen. Mijn leven heeft weer zin: de lezers van mijn blog geven mij weer energie door hun lieve en ontroerende reacties. Ik schrijf vooral met een lach, maar soms is de traan er ook. Een leven als chronisch zieke gaat nu eenmaal gepaard met de nodige hobbels.

Kans: ook voor mij

Ik heb mijn kans gezien én gepakt. Ik heb grote plannen en ik heb geleerd dat je niet gedefinieerd wordt door je werk. Werken is fantastisch, als je het kunt. Lukt het niet, dan komen er andere kansen voor in de plaats. Ik gun iedereen zo’n kans. Ogen open voor de kleine dingen, het leven heeft zo veel moois te bieden!

Boek met blogs 

Martine bundelde haar blogs in het boekje ‘Welkom in de wereld van een kneus – lotgevallen van een EDS-ser’.

Gepubliceerd op: 06-03-2017

Lees meer over

Schrijven Zeldzame ziekte Boek

Je kunt niet reageren op dit artikel

Door Claudia Dohmen op dinsdag 7 maart 2017, 02:55

Top bezig, Martine! Goed bezig om onze ziekte in de schijnwerpers te krijgen! Jij hebt echte zebrapower! Zo trots op jou! X

Door Silvia van den… op dinsdag 7 maart 2017, 12:49

Beste Martine.

Dank je wel voor deze positieve wending in mijn dag!
Anders denken, andere kansen, wellicht ook voor mij!

Dank je wel voor je bemoediging, en ik hoop dat jij bemoedigt wordt door wat je voor mij kon betekenen!
Ga vooral door!
Dat maakt de wereld een stukje mooier!

Warme groet en sterkte met jou beperkingen.

Silvia.

Door Jacqueline de Boer op dinsdag 7 maart 2017, 13:13

Beste Martine,
de tranen sprongen me in de toen het UWV krantje opensloeg en jouw foto zag, met je handen, ik wist het direct, zij heeft EDS! Hoe raar het ook klinkt, herkenning van al die problemen met je gezondheid doet een mens (mij in elk geval) goed. En dat ook nog in het krantje van de UWV, het is niet te geloven. Ik hoop dat de medewerkers het ook lezen, dat vermindert misschien het ongeloof als je probeert uit te leggen wat je hebt en wat je wel en vooral wat je niet kan. Hartstikke goed!
Jacqueline

Door Kees van de Riet op dinsdag 7 maart 2017, 16:05

Hallo met Kees
Martine ik wilde graag vrienden worden
Je kunt af en toe mailen met mij
Groeten van Kees

Door Chrissy op donderdag 9 maart 2017, 09:59

Wat een verrassing toen ik het uw blad opensloeg! Ik heb zelf ook EDS en ik ga je boek meteen bestellen :)

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord