UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
werk zoeken met een arbeidsbeperking
blog over steun als je blind bent
Mijn ziekte/beperking Blog

Zonder steun geen gevecht

Joyce is blind en vond thuiszitten heel saai. Dankzij steun van haar coach en anderen heeft ze een opleiding gedaan en werk gevonden. ‘Ik hoef het allemaal niet alleen te doen.’

keer gelezen
1109

Joyce Rinsampessy (33, Wajong) is slechtziend geboren, maar ze werd ruim 5 jaar geleden helemaal blind na een niertransplantatie. In een eerdere blog schreef ze: ‘Ruim 7 jaar na mijn transplantatie weet ik dat niet alle dromen uitkomen. Maar wel dat de zon altijd op zal komen en je daarmee mag hopen dat dingen beter zullen gaan.’ In deze blog schrijft ze het vervolg.

'De verveling begon toe te slaan'

Het jaar nadat ik maatschappelijk blind* was geworden, was ronduit moeilijk. Waar ik dacht dat ik na mijn niertransplantatie meer vrijheid terug zou krijgen, voelde dat met het ineens blind zijn allerminst zo. Veel alledaagse dingen heb ik opnieuw moeten leren, anders moeten aanleren. Dit ging met vallen en opstaan, slikken en weer doorgaan. Huilen, boos worden, blij zijn omdat iets gelukt was en weer keihard onderuitgaan. De steun van onder andere mijn omgeving en trainers van Koninklijke Visio heeft me erdoorheen getrokken, ervoor gezorgd dat ik niet zou stoppen.

Toen ik weer een beetje gewend was, begon de verveling toe te slaan. Ik zat thuis, was van het dialyseren verlost en verveelde me simpelweg. Nadat ik contact had gezocht met UWV, gesprekken had gevoerd met mijn arbeidsdeskundige en testen had gedaan, kreeg ik de kans een opleiding te volgen aan het REA College in Groningen. Hoewel ik het eng vond, ontzettend bang was dat ik het niet zou kunnen, ook nu mijn zicht zo veranderd was, koos ik ervoor de geboden kans aan te pakken.

In mei 2013 startte ik met de opleiding secretarieel medewerker. Ik kreeg een opleidingscoach toegewezen, die ik om raad kon vragen en die kon optreden als bemiddelaar tussen mij en mijn docenten. Ik vond de opleiding saai en gemakkelijk, en begon me alweer te vervelen. Ik moet mijn coach gek gemaakt hebben met mijn gezeur om meer uitdaging! We hebben enorm veel gepraat samen. Uiteindelijk veranderde ik van richting en heb ik in januari 2016 mijn diploma medisch secretaresse gehaald. 

Toch waren mijn jaren op het REA ook best pittig: de nieuwe manier van informatie tot me nemen was niet alleen nieuw, maar ook best vermoeiend. Ook zorgde mijn verveling ervoor dat ik soms radeloos werd, ongeduldig en daardoor onrustig. Gesprekken met vooral mijn coach trokken me erdoorheen, hielden me bij de les en zorgden ervoor dat ik ‒ koste wat kost ‒ mijn doel wilde behalen. Dat gepush om door te gaan had ik echt nodig!

Ook nu ik al een aantal maanden werk bij de Provincie Drenthe, is dat nog steeds het geval. Mijn opleidingscoach is nu mijn jobcoach. Zo’n coach, maar ook zeker je naaste omgeving, en ik weet nu ook collega's, kunnen je bij de les houden, zorgen dat je je doel niet uit het oog verliest. Zodat je blijft vechten voor wat je wilt bereiken.

 

*maatschappelijk blind: je ziet minder dan 5%. Of je gezichtsveld is kleiner dan 10 graden. Je ziet nog wel licht en de omtrek van mensen en voorwerpen. De kans is erg groot dat je visuele beperking veel invloed heeft op je rol en functioneren in de maatschappij.

Gepubliceerd op: 13-12-2016

Je kunt niet reageren op dit artikel

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord