Naar hoofdinhoud

‘Ik ben met de billen bloot gegaan’

‘Als ik maar een iemand bereik, ben ik tevreden’

Anita Borro (55) heeft een bewogen leven gehad. Ze schreef haar verhaal in het boek 'Leven met een onzichtbare stoornis'en vertelt wat haar heeft geholpen naar een beter leven.

‘Twintig jaar geleden kwam ik bij psychiater Jan Hermans terecht. Ik kampte met depressies, eetstoornissen en angsten. De jaren ervoor modderde ik aan en had ik de conclusie getrokken dat ik gewoon anders ben dan anderen.’

Wijzer

Vorig jaar publiceerde Hermans het boek 'Hoop op herstel' en toen Anita de hoofdstukken over haar leven en de therapie – uiteraard allemaal geschreven met haar toestemming – las, kreeg ze medelijden met die vrouw. Anita: ‘Snel besefte ik dat het om mij ging. Dat maakte me verdrietig maar ik realiseerde me ook dat het stukken beter met mij gaat. En zo besloot ik om, een stuk ouder en wijzer, zelf een boek te schrijven over hoe ik zo ver ben gekomen.’ Een vervolg, zo noemt Anita haar boek zelf: ‘Toen de therapie bij Jan stopte, was ik niet genezen, maar ging het proces van stappen vooruit en terugval door. Over dat proces gaat mijn boek.’

Draai

‘Ik heb jaren geprobeerd mijn draai te vinden’, vertelt Anita. ‘Ik heb nu geaccepteerd dat, als het op mijn manier kan, het meestal goed gaat. Dat is een boodschap die ik de lezers graag wil meegeven. Al bereik ik maar een iemand, bijvoorbeeld door eerlijk over mijn worsteling met eten te schrijven, dan ben ik tevreden.’ 

Het schrijven vond Anita geweldig: ‘Nu het af is, mis ik het zelfs. Die gedrevenheid en het gevoel dat het eruit moest. Ik had besloten mezelf bloot te geven, mijn diepste emoties maar ook mijn kracht, want zelfs uit mijn diepste dal krabbelde ik weer op.’

Reacties

Reactie toevoegen