UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
beoordeling arbeidsvermogen
beoordeling arbeidsvermogen
Dienstverlening UWV Interview

Arbeidsvermogen: zegen of vloek?

2 Wajongers en een moeder vertellen wat de beoordeling op arbeidsvermogen voor hen betekent.

keer gelezen
3824

De beoordeling op arbeidsvermogen kan betekenen dat je straks gekort wordt op je uitkering, omdat is vastgesteld dat je kan werken. 2 Wajongers en een moeder reageren.

'Ik raak compleet in paniek bij de gedachte dat ik moet werken'

Sander (26) en zijn moeder Ria: 'Graag werken'

Sander: ‘Ik wil graag werken, moet er niet aan denken om thuis te zitten. Dan bevestig ik alleen maar het beeld dat men van Wajongers heeft. Ik werk nu bijna een half jaar bij La Place. Het was even behoorlijk spannend of ik kon blijven, maar in februari kreeg ik positief bericht. Ik was bang dat ik door het faillissement van V&D op zoek moest naar een nieuwe baan. Het duurt altijd minimaal een half jaar voordat ik mijn draai heb gevonden. Nu kan ik doorgaan met pizza’s bakken en blijf ik achter de grill of wok staan. Ik vind het erg leuk.’

Ria: ‘Al die tijdelijke contracten vind ik erg vervelend. Het kost veel moeite om een nieuwe baan te vinden en dan moet Sander zich daar opnieuw bewijzen. Bij La Place werkt hij 30 uur. Bij zijn vorige werkgever werkte hij de helft, maar kreeg hij hetzelfde loon gestort. Dat voelt niet eerlijk. Hoe hard hij ook werkt, hij blijft altijd hangen op die 75% van het minimumloon. Hoe kan hij zo ooit op zichzelf wonen?’

Sander: ‘Voor mij is de vraag of ik arbeidsvermogen heb niet spannend, want ik werk gewoon. Maar ik kan me voorstellen dat het voor andere Wajongers anders is. Niet iedereen is geschikt om te werken. Het idee dat bedrijven verplicht zijn om Wajongers aan te nemen vind ik eng. Je moet wel geschikt werk en goede begeleiding bieden, anders verdrinken je. Nee, ik niet; ik kan wel tegen lawaai en drukte. Maar niet iedereen is hetzelfde.’

Jurrian (53): 'Vooral niet werken'

‘Eerlijk gezegd ben ik bang dat dit het begin van het einde is. Voor een buitenstaander klinkt 5% minder uitkering misschien niet dramatisch, maar mijn uitkering is al geen vetpot. Ik ben mijn hele leven al aangewezen op een minimumuitkering en leef al zo lang in armoede. Maar het gaat eigenlijk niet om het geld. Dat is zelfs ondergeschikt. Waar een ander misschien graag aan het werk zou gaan, raak ik compleet in paniek bij die gedachte. Niet uit luiheid of gemakzucht, maar omdat ik er gewoon niet toe in staat ben. Ik heb het heus geprobeerd, maar die keren raakte ik helemaal overstuur en stortte in. Ik kan nu al voorspellen dat ik in een grote psychische crisis terechtkom, omdat ik er totaal niet mee om kan gaan. Ik ben psychisch heel gevoelig en kwetsbaar.

Mijn grote angst is dat Wajongers met arbeidsvermogen doorgeschoven worden naar de gemeentelijke sociale dienst. Bij UWV word ik al 26 jaar met respect en begrip behandeld. Dat kan ik helaas over de sociale dienst niet zeggen. Daar wordt schandalig omgegaan met mensen met een psychische beperking of ziekte. Ik hoor daar als zieke gewoon niet thuis. De Wajong-uitkering geeft me de rust en stabiliteit die ik nodig heb. De neerwaartse spiraal van sociale dienst en verplichte tewerkstelling is voor mij een niet te overzien leed.’


Meepraten over dit onderwerp? Ga naar het Wajong-forum.

Gepubliceerd op: 02-05-2016

Reacties

Door Mia op maandag 2 mei 2016, 16:34

Je bent goed bezig Sander! Alleen vind ik dat je veel meer salaris verdient, je werkt er immers voor!

Jurian, ik begrijp je heel goed. Ik zit met dezelfde angsten als jij. Ben ook 53, we moeten helaas nog bijna een jaar wachten op uitsluitsel. Hou vol!

Groetjes, Mia

Door M.Harmsen op zaterdag 7 mei 2016, 18:16

In mijn omgeving is bijna geen geschikt werk. Zelf werk ik bij een Sociale Werkvoorziening. Voor 20 uur per week. Als dit bedrijf gaat sluiten aan het eind van het jaar of dat het gebouw verkocht wordt, moet ik maar afwachten wat er gaat gebeuren. Van de gemeente hoef ik niets te verwachten, ik heb geen WWB uitkering, maar een IVA uitkering. Op papier is de gemeente verplicht om voor een " passende baan" aan te bieden, maar die is er toch niet. Als je in een rolstoel zit en 53 jaar oud bent, zitten werkgevers echt niet op je te wachten.

Door Mark op dinsdag 10 mei 2016, 21:51

Sander zou gewoon betaald moeten krijgen, net als ieder ander die werkt. Ongeacht handicap of wat dan ook. Werk is werk, loon is loon. Op deze manier creëer je een groep zeer goedkope arbeidskrachten die er zelf de dupe van zijn.

Wat de situatie van de wajongers betreft die wel arbeidsvermogen toegekend krijgen en geen werk kunnen vinden, is als pikzwart te omschrijven. En als mensonterend. Zij kunnen niets, maar dan ook niets aan hun ziekte of handicap doen, maar worden wel gekort.

Is hier geen vakbond of iets dergelijks die hier iets aan kan doen?

Door Jeannette op maandag 16 mei 2016, 19:59

Hoe bedoel je uitsluitsel Mia?

Door albert op maandag 16 mei 2016, 20:39

Ik zelf heb arbeidsvermorgen gekregen.
Ik heb me hele leven al een chronish pds prikkelbare darm syndroom
Ik ben de hele dag moei hooftpijn buikpijn en heb moeite om een dag door te komen.
Ik kan niet werken hoe graag ik ook wil het lukt mijn niet.
Ik heb bezwaar gemaakt met een advocaat.
Tot spijt blijf uwv bij het beluit dat ik 4 uur perdag 20 uur per week kan werken.
Ik heb helemaal geen gesprek gehad met een verzekeringsarts van het uwv zelf geen onderzoek gedaan naar mijn gezondheid kunen zo op vraagen bij mijn huisarst is niet gebuurt.
Het word zo maar gezegt jij kan werken.uit.
Je word ook nog een 5% gekort op wajonge uitkeringen.
Wat ik nog kan doen is naar de rechter gaan.
Kijken wat de rechter heer van vind.
Is gewoon Asociaal hoe uwv om gaat met mensen.
Ik ben zeer teleurstellend in het uwv.
Die hele Participatiewet is geen zegen maar een vloek.

Door wajonger met s… op maandag 16 mei 2016, 21:35

Ik zit eerlijk gezegd niet op een baan te wachten waar ik na twee jaar weer kan ophoepelen, omdat de subsidiekraan dan dicht gedraaid wordt, en er een andere wajonger wordt aangenomen, die vervolgens een nieuw zakje geld meebrengt. Ik vind dat geen voorbeeld van perspectief bieden voor de toekomst eerlijk gezegd, maar ja wie ben ik?. Ik heb een vorm van autisme, waarmee ik prima ergens zou kunnen werken, maar dan moet het wel een passende baan zijn, welke banen ongeschikt zijn weet ik inmiddels wel door ervaring. Ik moet een baan hebben met niet teveel taken tegelijk, geen targets of deadlines, en niet teveel collega s, alleen heb ik werkelijk geen idee wat voor baan dat zou kunnen zijn, in het ongeschoolde circuit lijkt ie niet te bestaan. Scholing wil de uitkerende instantie niet betalen, en zit ik al jaren klem in de wajong. Ik denk niet dat de P wet mij duurzaam aan het werk krijgt, baantje hier baantje daar, voor schamele loontjes wellicht?, of voortdurende werkloosheid....

Door de Vries op maandag 16 mei 2016, 21:57

Voor mij weet het uwv ook geen passend werk te bedenken, laat staan vinden. Alles is een te groot risico. Toch willen ze me niet 100 % afkeuren. Want ooit is er misschien kans op verbetering. En als je eenmaal 100% bent afgekeurd is dat voor de rest van je leven, zeggen ze. Maar de regels veranderen ze zo vaak en mocht er een wonder gebeuren, dan sta ik vooraan in de rij om te werken, ik snap niet dat mensen denken dat het leuk is om heel de dag thuis te zitten zonder echt doel. Het uwv is heel coulant naar mij toe. Ze hebben namelijk besloten mij voorlopig met rust te laten. ik hoef dus voorlopig niet te werken. Maar er is geen tijd aan vast gesteld. Als ze zich morgen bedenken kan ik alsnog een brief krijgen. Dat brengt zeer veel onzekerheid en angst met zich mee. Maar ook mijn uitkering gaat straks met 5 % naar beneden. Zoals al gezegd werd het is al geen vet pot. Sparen is niet echt een optie. Een huis kopen zal ik zeer waarschijnlijk nooit doen. Schulden blijven zich opbouwen 1/2

Door de Vries op maandag 16 mei 2016, 22:03

2/2 ---> en er zit gewoon geen verbetering in. Ik weet dat ik voor de rest van mijn leven geld zorgen zal hebben. Bovenop alle andere moeilijkheden die ik door maak. Thuiszorg krijg ik niet meer. Maar geld om zelf iemand in te huren heb ik niet. Vanwege mijn psyche problematiek heb ik eigenlijk gewoon gespecialiseerde thuiszorg nodig. Maar die kans is eigenlijk niet aanwezig. Ik reageer hier in de hoop dat er iets mee gedaan word. Al acht ik die kans ook zeer klein. Het lijkt alleen maar verder achter uit te gaan. En wij moeten het maar zien op te vangen. Ik wens iedereen veel sterkte toe in deze onzekere tijden.

Door Zwollywood op maandag 16 mei 2016, 23:07

10 jaar lang in de sw gewerkt. Omdat ik mijn mondje te veel open trok over de slechte omstandigheden en slechte omgans wijze/uitbuiting moest ik maar vertrekken. Uwv trekt zich nergens wat van aan en doet geen moer.

Dan zit je daar thuis met je wajong uitkering. Geen hulp, geen begeleiding, helemaal niks. 10 jaar sw werken, het is als of je 10 jaar niks hebt gedaan want je komt nergens aan de bak. Dan komt er zo'n briefje je word met 5% gekort want je zou arbeidsvermogen hebben. Inderdaad ik kan werken. Maar heb tot op heden nog geen vacature gezien voor papiertjes prikken of schroefjes draaien/sorteren want dat is zo'n beetje het enige werk waar geen mbo opleiding voor gevraagt word.

Voor scholing hoef je bij uwv niet aan te kloppen, voor wat voor andere hulp ook niet. Nee ze kunnen alleen maar meer geld van je afpakken maar er iets voor terug krijgen ho maar

Door Lara op maandag 16 mei 2016, 23:22

Reinvogel, je hebt voor een groot deel gelijk, maar de formulering van je stellingen vind ik overdreven en dramatisch. Negatief ook. Als blijkt dat je echt niet kan werken, bespreek dit dan gewoon rustig met je verzekeringsarts. Het is ook gewoon een feit dat er in het verleden veel mensen in de Wajong zijn gekomen die best (gedeeltelijk) hadden kunnen werken. Niet iedereen die in de Wajong zit is 100% arbeidsongeschikt. Ik ken mensen in de Wajong die weinig mankeren, die met een rijke vent getrouwd zijn en nu 2 leuke kindertjes hebben. Zij wonen in een duur huis en betalen hun (luxe) kleren van de Wajong. Verzekeringsartsen moeten ook naar dat soort omstandigheden kijken. Iemand die (tijdens zijn ziekte) wel de energie heeft gehad om een gezin met kinderen te kunnen stichten, is niet arbeidsongeschikt. Bedenk maar eens wat een energie het kost om kinderen groot te brengen. Kort die mensen dus op hun uitkering.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord