UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Brusjes hebben een gehandicapte broer of zus
mantelzorg voor familie en vrienden
Hulp geven en krijgen Interview

Zorgen voor een broer of zus, dat doe je gewoon

Anjet (39) verzorgt haar broer die meervoudig gehandicapt is. Zou jij dat ook doen? Reageer!

keer gelezen
2571

Jalbert, de 3 jaar oudere broer van Anjet, is zeer slechtziend en verstandelijk gehandicapt. Toen hun ouders overleden, werd Anjet op haar 19e verantwoordelijk voor hem.

'Jarenlang zocht ik de balans in mijn en zijn leven'

Wat hebben mijn ouders gestreden voor een goede plek in zijn huidige ‘instelling’. 6 jaar stond mijn broer op een wachtlijst. Mijn moeder is er altijd trots op geweest dat het haar gelukt is: met die professionele hulp heeft mijn broer zich beter dan verwacht kunnen ontwikkelen. Ik weet ook nog dat mijn moeder zei: ‘Jij hoeft je nooit, maar dan ook nooit zorgen te maken over je broer. Hij zit daar goed.’ 

Mijn beurt

Op mijn 19e jaar kreeg ik als enige zus de zorg over mijn broer. Ik studeerde net 3 maanden. Mijn vader overleed onverwacht aan een aneurysma, terwijl 3 jaar eerder mijn moeder door een auto-ongeluk om het leven was gekomen. Ik was en ben ze voor eeuwig dankbaar dat ze de vraag ‘wat als?’ al vroeg hebben beantwoord. 

En toch was de zorg niet makkelijk. Jarenlang zocht ik de balans in die zorg: tussen mijn en zijn leven. Van nature kiezen brussen* namelijk voor de ander, en cijferen zichzelf weg. Jaren na al dat geploeter, besloot ik het ‘Broers- en zussenboek’ te schrijven: met 36 ervaringen van broers en zussen, over de impact op hun leven en hoe ze de zorg voor hun broer of zus later zagen. Het verscheen in september 2013.

Veilig 

Het blijft een moeilijke balans, dat zorgen voor een ander. 10 jaar geleden vroeg de instelling of mijn broer niet buiten het terrein wilde wonen. Maar dat vond ik geen goed idee. Mijn broer woont er goed. Doordat hij pas op zijn 11e jaar volledig blind is geworden, heeft hij nooit goed het stoklopen of braille kunnen leren. Met zijn voeten kan hij op het terrein de weg voelen naar zijn vrienden, de winkel en het café. Hij kent het terrein en alle mensen. Het is veilig, omdat auto’s hem als blinde voorrang moeten geven. Daar is hij mijn oudere broer. 

Verantwoordelijkheid

Ik ben Jalberts bewindvoerder en mentor. Maar ik heb echt het gevoel dat we het samen doen. Op deze manier voel ik dat de verantwoordelijkheid over zijn leven niet bij mij ligt, maar ‒ zoals het hoort ‒ bij hem. Ik weet niet of mijn ouders bij zijn geboorte voorzien hadden dat dat in de mogelijkheden lag … Wat ze vast niet konden voorspellen was dat we samen weleens workshops zouden geven. Voor een van die workshops had ik de volgende stelling bedacht: ‘Zorgen voor een broer of zus, dat doe je gewoon’. Er kwam veel instemming vanuit de zaal: het gevoel zegt dat je dat ‘gewoon moet doen’, maar in de praktijk pakt dat toch anders uit. 

Wat vind je van de stelling van Anjet: ‘Zorgen voor een broer of zus, dat doe je gewoon’? 

Laat hieronder je reactie achter.

* Brussen zijn broers en zussen van een kind met een beperking of een psychische aandoening 

Gepubliceerd op: 22-02-2016

Reacties

Door Hanneke van Oers op donderdag 10 maart 2016, 13:15

Ja, dat zou ik ook doen. Ik heb een meervoudig gehandicapte dochter
waar ik voor zorg.

Door Fiona op donderdag 10 maart 2016, 15:13

Nee, ik vind dat niet. Het is een keuze voor mijn kinderen of ze dat willen. Wij zorgen ook voor een alternatief. Het is al rot genoeg om op te groeien in een gezin met een gehandicapte zus. Daar hoeven ze niet de rest van hun leven onder te 'lijden'.
Beide kinderen hebben trouwens aangegeven dat ze dat wel willen doen, maar het is niet vanzelfsprekend.

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord