UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Chronisch ziek zijn en je toch vrij voelen
Ondanks je beperkingen toch een gevoel van vrijheid
Mijn ziekte/beperking Blog

Hoe kan ik opnieuw vrijheid ervaren?

Marion liep hersenschade op door de ziekte van Lyme. Dit leek haar vrijheid drastisch in te perken. In haar blog vertelt ze hoe ze toch haar vrijheid heeft kunnen hervinden.

keer gelezen
436

Marion Smale (44, WIA) kreeg de ziekte van Lyme. Haar hersenen liepen schade op. Ze is snel moe en verdraagt minder prikkels. Maar ze ontdekte dat binnen de grenzen van haar beperkingen wel degelijk vrijheid bestaat.

‘Een vriendin gaf me de tip om iedere dag 3 dingen op te schrijven die voor mij het leven de moeite waard maakten’

‘Na 2 maanden in revalidatiecentrum De Hoogstraat keerde ik terug naar huis. De ziekte van Lyme was bestreden met antibiotica. In het revalidatiecentrum had ik geleerd hoe ik het beste kon omgaan met mijn beperkingen. Ik was tijdens mijn ziekte gescheiden en had een nieuw huis gekocht. En daar zat ik dan. Geen werk meer, nauwelijks in staat om mijn zoontje te verzorgen en een week vol lege dagen. Waar moest ik beginnen?’

Uitbreken

De eerste maanden waren het zwaarst. Vrijheid was voor mij altijd belangrijk geweest. Als ik het gevoel had dat ik in een relatie, werk of vriendschappen niet meer vrij was om te kiezen, kreeg ik de drang om uit te breken. Maar hoe kon ik uit een situatie breken, die ik niet in de hand had? Ik had echt geen idee. Totdat een vriendin me de tip gaf om iedere dag 3 dingen op te schrijven die voor mij het leven de moeite waard maakten. Ik genoot van mijn dagelijkse wandeling naar het voormalig militair hospitaal in Oog in Al. Te midden van het groen rondom het gebouw voelde ik dat ik weer kon ademen. Ook genoot ik van ontmoetingen met mijn nieuwe buurtbewoners en mijn wekelijkse cursus keramiek. Ik ontdekte weer hoe belangrijk creëren is voor mij.

Nog steeds keuzes

‘Ik hielp een vriendin een uurtje in de week met de communicatie rondom de Culturele Zondag, die zij organiseerde. Wat was ik blij dat ik mijn expertise weer kon inzetten. Hoewel mijn beperkingen forse invloed hadden op mijn leven, begon ik langzaamaan te zien dat ik daarbinnen nog steeds keuzes had. En iets kon maken van mijn leven.

‘Nog vaak zou ik mijn neus stoten, omdat ik stiekem toch meer wil dan mijn hersenen aankunnen’

Manier van leven

Nog vaak zou ik mijn neus stoten, omdat ik stiekem toch meer wil dan mijn hersenen aankunnen. 4 maanden lang bleef ik trouw opschrijven wat die dag de moeite waard maakte. Totdat ik geen pen en papier meer nodig had. Het werd een manier van leven, waarin ik automatisch luister naar de fluitende vogels, geniet van het eerste voorjaarszonnetje, een strandwandeling met mijn zoon of de cursus creatief denken die ik mocht geven aan mensen met een beperking die nooit meer kunnen werken. Binnen de grenzen van mijn beperking is er nog zo veel de moeite waard om voor te leven. Van die rijkdom kan ik steeds beter in vrijheid genieten. 

 

Lees ook de vorige blogs van Marion

 

Reageren op het verhaal van Marion?

Laat je reactie hieronder achter.

Gepubliceerd op: 01-06-2018

Reacties

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord