UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Miss Mirande inspireert
Miss Mirande inspireert
Mijn ziekte/beperking Interview

Mirande Bakker: een mis(s) met een missie

Mirande Bakker – ondernemer en ‘Miss met een beperking’ – gaat het politici moeilijk maken de komende jaren.

keer gelezen
1412

Mirande Bakker won de Mis(s) Verkiezing 2017. Ze kreeg haar kroon uitgereikt door niemand minder dan premier Rutte. Mirande, die een eigen kapperszaak runt, gaat haar titel gebruiken om aandacht te vragen voor de (werk)omstandigheden van mensen met een arbeidsbeperking. 

'Ze zijn in Den Haag nog niet van me af'

Dat Mirande (41) 3 jaar geleden een dwarslaesie opliep, is te wijten aan een medische fout. Een te late diagnose van het Cauda Syndroom (een zenuwaandoening) zorgde ervoor dat ze verlamd raakte. Woede, frustratie en een enorm verdriet. Maar Mirande gunde zich daar weinig tijd voor. 3 maanden nadat ze een spoedoperatie had ondergaan, bemoeide ze zich alweer met haar kapperszaak. ‘Ik had net een beetje geleerd om rechtop te kunnen zitten, want ook dat is moeilijk als je vanaf je heup verlamd bent. Achter de schermen werkte ik gewoon door. Maar ik durfde de zaak niet in als er klanten waren; bang voor de confrontatie.’

Vechten vanuit de rolstoel

Mirande leerde zo goed en zo kwaad als het gaat te leven met een rolstoel. Ze schaamt zich niet meer. Dat is een van de redenen dat ze zich opgaf voor de Mis(s) Verkiezing, een televisiegala met Lucille Werner. ‘Maar de echte reden is dat ik de politiek wil bereiken.’ Langzaam maar zeker herwon Mirande haar zelfvertrouwen. Ze liet een speciale rolstoel ontwikkelen van waaruit ze zelf weer kon knippen. ‘Ik heb echt keihard gevochten voor mijn zaak. Ik wilde niet dat me dit ook nog afgenomen zou worden. Dat mijn kapsalon nog staat als een huis, geeft me een deel van mijn eigenwaarde terug.’

Mirandes missie

‘Ik heb namelijk zo veel extra verdriet gehad door allerlei idiote regels voor mensen met een arbeidsbeperking. Basisvoorzieningen als een traplift, een veilig bed, een douche: je moet er heel lang op wachten en je betaalt het via eigen bijdragen voor de Wmo feitelijk zelf. Bovendien moeten werkgevers mensen met een beperking veel meer kansen geven. Als zij eens wisten hoe hard wij kunnen knokken! Ik heb al een concreet idee om deze twee zaken te verenigen. Laat in alle gemeenten de Wmo-afdeling runnen door mensen met een arbeidsbeperking. Zij weten waar ze het over hebben, dat scheelt veel frustratie en onbegrip! Bovendien creëer je zo een groot aantal banen voor mensen met een ziekte of handicap. 2 vliegen in een klap. Nee, in Den Haag zijn ze nog niet van me af.’

 

Miss Mirande met Mark Rutte na het winnen van de Miss verkiezing
Gepubliceerd op: 19-10-2017

Reacties

Door Hans Kanters op vrijdag 16 juni 2017, 13:19

Hallo MIRANDE
Zo knap van jou dat je gewoon doorgaat en ook je kapperszaak weer doorzet, dit geeft mij ook weer de kracht en energie om datgene te doen wat ik VIJF jaar geleden wilde gaan doen. Namelijk aanhanger E achter B halen. Toen ik dit VIJF jaar geleden aanvroeg kwam er een heel ander antwoord dan ik verwacht had. Ik slikte al jarenlang medicijnen tegen epilepsie en dat werd elke vijf jaar zonder problemen verlengd. Probleem was in 2010 wet veranderd waardoor ik slechts 4u/dag mocht rijden, ik reed op dat moment met veel plezier voor een koeriersbedrijf. Laatste grote rit was naar Kopenhagen, Goteborg, Stockholm, Helsinki en Oslo laatste losadres. ZWAAR maar zo MOOI midden in de zomer. Ik kwam thuis en toen begon de ellende die er uiteindelijk in resulteerde dat werkgever afscheid van elkaar genomen hebben. Na een jaar zonder werk in 2014 besloten om een opleiding in de beveiliging te volgen waar ik nu nog werkzaam ben als oproepkracht via verschillende bedrijven.

Door jeanne op vrijdag 16 juni 2017, 13:38

Hallo Miranda
Wat een doorzettingsvermogen heb jij.
Ten eerste je kapperszaak die je zelf runt.
En ten tweede dat je je gaat inzetten voor mensen met een arbeidsbeperking via de politiek.
Het zou geweldig zijn als mensen met een arbeidsbeperking een baan kregen bij de gemeente op de Wmo-afdeling. Zij weten als geen ander hoe het is om je door het woud van idiote-regels je weg te vinden naar basisvoorzieningen waar je gewoon recht op hebt.
Ik zal voor je duimen.

Door Jean-Paul op zaterdag 17 juni 2017, 12:26

Je bent een prachtige vrouw. En een vechter

Door Ineke Van Dongen op donderdag 22 juni 2017, 15:17

Geweldig Miranda,

En inderdaad laat bij de WMO mensen gaan zitten die weten wat het is want die kunnen echt oordelen wat iemand nodig heeft omdat ze zich ook echt kunnen inleven wat iemand voelt en daarmee hebben deze mensen ook meteen een baan want dat willen ze ook zo graag !!
Iemand met een beperking wil zo graag mee tellen in de maatschappij en dat word zo vaak nog vergeten , en we zijn niet alleen de beperking we zijn veel meer dan alleen dat .

Echt zo super dat jij je hier nu voor wilt gaan inzetten wij zijn hier allemaal heel erg gelukkig mee en onze steun heb je 100%

Door MrMark88 op donderdag 22 juni 2017, 16:19

Ik wens je veel succes met je missie.

Dit verhaal laat wel zien wat voor krachtige vrouw je bent. Een bijtertje, zeker niet verkeerd om veel voor elkaar te krijgen. Ze lijken altijd te vergeten wat de invloed van de (arbeids)beperking-stempel is, naar mijn gevoel begin je al meteen met een achterstand en moet je je driedubbel zo hard inzetten om je te bewijzen.

En juist die mensen die dat van nature niet in zich hebben, hebben diesteun in de rug nodig. Een baan waar ze zich mee kunnen bewijzen, dat is al zo'n grote stap.

Door Patrizio op maandag 28 augustus 2017, 13:15

Goedemiddag Miranda,

Ik heet Patrizio en ben nu vanaf 2014 een Cauda Sydroom patient/persoon..

Ben ook door een hel gegaan wat betreft operaties,revalitatie lichamelijke beperkingen en emotionele tegenslagen in het gezinsleven.

Soms heb ik het gevoel dat ik het beste hellemaal verlamd had kunnen zijn omdat ik dan die zenuwpijnen niet voel en die zijn echt op zijn zachts gezegd zwaar klote..

Bij mij waren het ook medische missers en het OLVG in amsterdam hebben mij te vaak naar huis gestuurd terwijl mijn onderlichaam ( de zenuwen ) aan het afsterven waren..en ik dat ook zo beleefde.

Ik ben elke dag met mij aandoening bezig en het vergt een sterke mentale wil om door te gaan..

Ik lees dat het bij jou ook ging om medische missers en wat jij daar eventueel aan hebt gedaan wat betreft gerechtelijke stappen, misschien geeft dat opheldering.

Ik ben geestelijk zeer sterk maar zoek eigenlijk ook lotgenoten
waarmee ik dit kan delen..

Gr. Patrizio

Door Monique op zondag 29 april 2018, 12:27

Beste Mirande en Patrizio,

Ook ik zou graag in contact met jullie komen om te vragen waar jullie last van hadden in het begin en hoe de klachten zich gaandeweg ontwikkelden. Al 19 maanden heb ik last van een slapende rechtervoet en het breidt zich langzaam uit, de prikkeling is er permanent en ik heb ook last van mijn stuitje bij het zitten en liggen en last van mijn heupen vooral als ik er op lig. Het belemmert me enorm in mijn dagelijks leven en het veroorzaakt ook veel stress omdat het maar niet afneemt.

Ik zou graag een afspraak met jullie maken om jullie verhaal en advies te horen. Stuur me alsjeblieft een mail dan zal ik snel reageren.

Groeten, Monique

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord