UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Psychische klachten op de werkvloer
Mijn ziekte/beperking Achtergrond

Psychische klachten vaak niet bespreekbaar op werkvloer

Psychische klachten? We praten er liever niet over op het werk. Terecht, blijkt uit onderzoek.

keer gelezen
3843

Psychische klachten houden we liever stil op het werk, uit angst voor onbegrip. Die angst is vaak terecht blijkt uit onderzoek. Meer openheid zou veel problemen kunnen voorkomen.

'Depressie? Werknemers houden het liever stil'

Onbespreekbaar

Een depressie, een angststoornis. Werknemers praten er niet graag over. Niet met hun baas en niet met collega’s. Ze zijn bang voor negatieve reacties van anderen en voor discriminatie. Dat blijkt uit onderzoek dat Stichting Samen Sterk zonder Stigma liet uitvoeren. Zowel werknemers als werkgevers vinden het lastig om het onderwerp bespreekbaar te maken. Dat is jammer. Want beide partijen zouden er veel baat bij hebben als er open over gesproken zou kunnen worden. 

Cijfers

De cijfers liegen er niet om. Ongeveer 20% van de beroepsbevolking heeft een lichte of matige psychische aandoening, zoals angst of depressie. Doordat werknemers hun klachten wegstoppen en er niet over praten, kunnen ze minder goed presteren. Ze werken door terwijl ze ziek zijn. Als de klachten niet erkend worden, kan dat uiteindelijk leiden tot uitval. In de periode 2010–2013 is verzuim door psychische aandoeningen flink gestegen. Bij mannen van 15% naar 30%, bij vrouwen van 25% naar 41%. Bij langdurige uitval zal men uiteindelijk terecht komen bij UWV voor een WIA-uitkering.

Openheid

Op de werkvloer moet meer aandacht komen voor werknemers met psychische klachten. Dat is een van de aanbevelingen uit het onderzoek. Een klimaat van openheid trekt meer werknemers over de streep om te praten over hun problemen. En leidinggevenden moeten trainingen krijgen om psychische klachten vroegtijdig te herkennen. Juist in een vroeg stadium is behandeling goed mogelijk. 

Vertellen?

Heb jij psychische klachten en wil je dat niet langer geheimhouden? Bedenk dan eerst aan wie je het wilt vertellen en waarom. Denk aan een leidinggevende, hr-medewerker of bedrijfsarts. Vertel alleen wat je zelf wilt. Stort niet meteen je hart uit, maar doseer je boodschap. Je werkgever is natuurlijk geen professionele hulpverlener, maar kan je wel ondersteunen. Bijvoorbeeld door je takenpakket of werktijden aan te passen. 

Herken jij je in dit verhaal? Heb je een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering en werk je daarnaast? Graag lezen wij hoe je omgaat met jouw psychische klachten op de werkvloer. Laat je reactie hieronder achter.

Gepubliceerd op: 23-01-2015

Reacties

Door Jaqueline Groenewold op maandag 23 februari 2015, 09:28

Ik heb in 2014 te maken gehad met burn-outklachten en dit kenbaar gemaakt bij mijn werkgever. Ik werd niet gehoord, ik moest maar ander werk zoeken als ik het niet meer aankon.
Ik heb er 15 jaar gewerkt, vanaf 2012 met een halvering van de bezetting en een enorm hoge werkdruk. Ik ging door tot ik niet meer kon en zoveel klachten kreeg dat ik niet meer kon werken. Het was wachten op ziekteverzuim. Ik heb me altijd enorm ingezet en was bijna nooit ziek, was goed voor het bedrijf maar het bedrijf was er niet voor mij toen ik dat nodig had. Er ontstonden spanningen met de werkgever toen ik mij halve dagen ziek meldde. Nu 1,5 jaar later ben ik mijn baan kwijt.
Ik heb veel kwaliteiten maar moet nu uit nood op zoek naar nieuw werk.

Door Ineke op zaterdag 20 mei 2017, 10:17

het is natuurlijk heel fijn om er open over te kunnen zijn , maar vaak word toch nog vergeten dat er niet altijd begrip voor is, ik spreek zelf uit ervaring , ik ben jaren geleden heel eerlijk geweest was in 1997 en daarna werd ik op mijn werk juist gepest ipv begrip zo erg dat het mis ging , ik heb hier ernstige schade van opgelopen heel traumatisch dus ik vind wel dat hier echt goeie begeleiding voor moet zijn als mensen iets vertellen op hun werk dat ze daarbij wel geholpen en vooral begrepen worden , want ik gun niemand wat mij toen is overkomen . Het is nu 2017 en heb er nog dagen bij dat ik hier aan denk voor mij is dit echt een heel traumatische ervaring gebleven waar ik ook voor word behandeld .

Door harrie vossen op dinsdag 8 mei 2018, 19:32

discriminatie komt nog steeds voor. Ik ben een goede klant van 123 inkt. Nu zien ze me aan voor een wederverkoper. Ik ben echter een wederweggever. Ik maak krantjes voor goede doelen. Verspreid ze ook in mijn woonplaats. Nu moet ik telkens een week wachten op mijn bestelling. Ze willen me niet geloven. Mijn hobby/werk komt zo in gevaar. UWV wil niet helpen. Die denken alleen maar aan geld. Ik hoop dat ik nu meer geholpen word.

groeten Harrie Vossen

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord