UWV PLATFORM VOOR EN DOOR MENSEN MET EEN ARBEIDSONGESCHIKTHEIDSUITKERING
Tekening van vrouw met beelden uit haar hoofd
Mijn ziekte/beperking Interview

(Over)leven met borderline

Hoe zwart de wereld er soms ook uitziet, je kunt écht leven met borderline. Johanneke vertelt hoe zij deze stoornis overwon.

keer gelezen
244

Intense stemmingswisselingen, heftige emoties, zelfdestructief gedrag en een chronisch gevoel van leegte. Ongeveer 1% van de Nederlandse bevolking kampt met een borderline persoonlijkheidsstoornis. Johanneke (34, WIA) vertelt hoe zij dit overwon.

‘Wie een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft, is emotioneel kwetsbaarder dan anderen. Teleurstellingen of kritiek komen veel intenser binnen. In contact met anderen loopt de spanning dan snel op. Bij mij uitte zich dat in woedeaanvallen; ik sloeg spullen kapot en had mezelf totaal niet in de hand. Ik was oprecht bang dat ik anderen iets aan zou doen. 

Ik heb een onveilige jeugd gehad, waardoor ik niet goed ben gehecht. Ik was ervan overtuigd dat mijn emoties er niet mochten zijn. En dus ook dat ik er niet mocht zijn en geen ruimte mocht innemen. Daardoor ging ik, toen ik ouder was, constant over mijn grenzen heen. Ik trok me veel dingen persoonlijk aan. Voelde me niet veilig. Er hoefde maar iets te gebeuren of die emmer liep over. 

Op andere momenten had ik depressieve gedachten, die ik maar niet kon omkeren. Soms zat ik emotioneel zo vast dat ik mezelf sneed om die gedachten te verdringen. Je aandacht gaat dan naar de pijn. Dat deed ik uit zelfbescherming om erger, suïcide, te voorkomen, weet ik nu.’

Naar de GGZ

‘Op mijn 21e deed ik een zelfmoordpoging. Zo kwam ik via de huisarts in de geestelijke gezondheidszorg terecht. Er volgde een lang traject van verschillende therapieën. Als eerste volgde ik een VERS-training, dat is een ‘vaardigheidstraining in emotieregulatie’. Het was een heftige periode, omdat ik voor het eerst werd geconfronteerd met alles wat ik dacht. Bovendien was ik erg zoekende: wat is er met mij aan de hand? Wat betekent dit allemaal? Kan ik überhaupt nog werken? 

Het werd iets beter toen ik op mijn 26e bij Altrecht in Woerden terechtkwam en daar een geweldige behandelaar kreeg, hij begreep mij goed. Ook toen ik een extreme vorm van eczeem kreeg, kon ik altijd terugvallen op het behandelteam. Dat gaf mij zo’n warm en veilig gevoel. De hechting die ik in mijn jeugd heb gemist, heb ik daar alsnog gekregen.’

‘De hechting die ik in mijn jeugd heb gemist, heb ik daar alsnog gekregen’

Leren mentaliseren

‘In Woerden volgde ik een MBT-behandeling (Mentalization-Based Treatment, red.). Met MBT leer je tijdens groepsgesprekken ‘mentaliseren’. Mentaliseren houdt in dat je het gedrag van jezelf en anderen kunt begrijpen en verklaren vanuit achterliggende gevoelens, gedachten en motivatie. Als je goed mentaliseert, loopt tijdens het contact met anderen je spanning minder op en verval je dus minder snel in zelfdestructief gedrag. Mijn emoties vermijden: dat kon tijdens die gesprekken niet langer. Er werd ook continu naar gevraagd. MBT heeft me uiteindelijk laten inzien dat ik ook ruimte mag innemen en dat ik er mag zijn, met alles erop en eraan. 

Na de MBT volgde ik nog 2,5 jaar de traumaverwerkingstherapie EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing, red.). Er kwamen allerlei kindertrauma’s en kinderemoties naar boven. Zo machteloos, klein en waardeloos ik me als kind kon voelen, zo voelde ik me toen – als volwassene – ook. Het was zo intens dat ik dagen van slag was. Ook in die periode heb ik op het randje gezeten van een zelfmoordpoging. Wat ik had geleerd in de MBT, het omgaan met heftige emoties, heb ik toen moeten toepassen. 

Tijdens het hele traject van therapieën heb ik veel steun gehad aan mijn toenmalige vriend. Zonder hem zou ik het niet hebben gered. Maar het leven met mij was zeker niet makkelijk voor hem. Ik heb hem beschadigd met mijn borderlinegedrag en daar voel ik me erg schuldig over. Helaas heeft hij onze relatie beëindigd.’

Jij kunt het ook

‘Ik heb vaak gedacht: dit gaat me never nooit lukken. En toch heb ik het geflikt. Mijn kwetsbaarheid zal ik altijd houden, maar ik ga er anders mee om. Ik ben geen slachtoffer meer van mijn emoties. Ik weet nu hoe ik ermee om moet gaan en zo niet, dan weet ik hoe ik moet overleven. Dat geeft mij veel zelfvertrouwen. Als mijn therapeut mij nu beoordeelt aan de hand van de DSM-5 (het handboek voor de classificatie van psychiatrische aandoeningen, red.), heb ik officieel geen borderline meer. 

Ik heb mooie plannen voor de toekomst. Ik wil mijn bloemistenwerk weer oppakken en een tweejarige BBL-opleiding (beroepsbegeleidende leerweg, red.) tot ervaringsdeskundige gaan volgen. Ik hoop dat ik een voorbeeld kan zijn voor anderen. Dat ze moed krijgen door mijn verhaal en inzien dat het echt mogelijk is om borderline te overwinnen. Want als ík het kan, dan kun jij het ook.’

'Het is echt mogelijk om borderline te overwinnen'

Tips van Johanneke

Herken jij jezelf in het verhaal van Johanneke? Ze geeft hieronder een aantal adviezen.

1. Wees mild naar jezelf

‘Hoe heftig of gek je emoties of gedragingen ook zijn, veroordeel jezelf niet. Wees mild. Bedenk: dit ben ik en dit mag er ook zijn.’ 

2. Blijf in contact met jezelf

‘Probeer in contact te blijven met jezelf en je gevoelens. Sta af en toe even stil, zet desnoods een herinnering op je telefoon. Wat voel ik op dit moment? Wat heb ik nodig? Wat wil ik nu? Misschien is dat een kop thee, of een knuffel van een persoon die dicht bij je staat. Alleen door je emoties de ruimte te geven, worden ze uiteindelijk minder heftig.’ 

3. Vraag om hulp

‘Ik vind het erg moeilijk om hulp te vragen. Inmiddels weet ik dat mensen die dicht bij mij staan, me graag willen helpen. Als jij je kwetsbaar opstelt, wijzen deze mensen je niet af. Ga maar na: als zij jou om hulp vragen, dan help je hen toch ook?’

Hulp nodig?

Heb jij hulp nodig? Je kunt 24 uur per dag, 7 dagen per week terecht bij de Luisterlijn (0900-0767) of Stichting 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113. Bij MIND Korrelatie kun je op werkdagen tussen 09.00 en 18.00 uur contact opnemen met een psycholoog of maatschappelijk werker. 

Wil je reageren op dit artikel? Dat kan onder de illustratie die Johanneke zelf heeft getekend. 

Johanneke tekende deze illustratie over borderline

Tekening van vrouw met diverse beelden uit haar hoofd
Gepubliceerd op: 12-02-2019

Reacties

Door Ruben op zondag 17 februari 2019, 17:33

Dag Janneke,

Wat goed dat jij je ervaringen deelt hier! Super dat je nu bent waar je bent en wat hoopvol voor jou én anderen, dat je je zo hebt kunnen ontwikkelen en dat je dankzij jouw moed en doorzettingsvermogen, zulke mooie toekomstplannen aan het maken bent! Ik heb zelf geen borderline maar wel andere serieuze psychische uitdagingen en herken veel in hetgeen je schrijft. Persoonlijk vind ik 'het leren van mildheid naar mijzelf' wanneer het zo duister is in mij, een van de moeilijkste lessen. En jouw verhaal geeft ook mij Hoop, dank daarvoor!

Alle goeds, Ruben

Door Ruben op zondag 17 februari 2019, 19:29

Beste Johanneke,

Volgens mij noemde ik jou in het vorige bericht "Janneke". Excuses!

Ik heb nog een vraag. Waar kan ik lezen hoe mentaliseren ongeveer werkt? Ik vind wel wat algemene informatie via google, maar weet nog niet wat het precies inhoudt. Is er bijvoorbeeld een boek dat je aan zou kunnen raden? Bedankt alvast!

Hartelijke groet, Ruben

Door Johanneke op donderdag 28 februari 2019, 11:36

Hey Ruben,

Dankjewel! Wat fijn om te horen dat mijn verhaal je hoop geeft. Dat was een van mijn voornaamste redenen om mijn verhaal te doen. Ik moet ik eerlijk zeggen dat ik het soms nog best wel onrealistisch vind om te zien hoever ik gekomen ben. En ook ik ervaar zelf nog steeds extreem ‘dark thoughts’, maar ik weet dat ik deze niet ben en vaak zie ik dit als een signaal dat ik bang of boos ben of dat het niet zo goed met me gaat. Op dat moment probeer ik extra voor mezelf te zorgen.
Opschrijven helpt ook. Op die manier geef je je gevoel een stukje erkenning maar tevens laat je het los.

Groetjes,
Johanneke

Door Johanneke op donderdag 28 februari 2019, 11:37

Ruben,

Helaas heb ik geen boek over mentaliseren, wel weet ik hoe mentaliseren bedoeld is.

Mentaliseren houdt in dat je automatisch optredende negatieve gedachten leert herkennen en leert te onderzoeken wat de invloed is van deze gedachten is op je stemming en gedrag. Dit leren hiervan gebeurt meestal in groepsverband zodat je samen met de andere groepsleden onderzoekt of deze gedachten geldig zijn of niet. Op deze manier inventariseer je andere denkwijzen en perspectieven. Mentaliseren gaat dus over het weet hebben van je eigen binnenwereld, inclusief die van de ander of wat deze zou kunnen zijn, en hierover te kunnen communiceren.

Ik hoop dat ik je zo voldoende heb kunnen helpen.

Groetjes, Johanneke

Door connie op donderdag 28 februari 2019, 22:13

Jammer dat er weer 0900 nummers vermeld worden, als je hulp zoekt,
dat is met een prepaid mobiel of sim/only niet te betalen...…...net als het uwv trouwens, ooit 13 euro aan wachten kwijt geweest, nooit meer bellen dus, met een uitkering kan dit gewoon echt niet, het is bellen OF eten.

Door Hester op vrijdag 1 maart 2019, 03:48

Hoi Connie,

Op je wifi is chatten via de site van UWV gratis. Het is natuurlijk niet hetzelfde als bellen, maar je hebt zo wel direct contact met iemand. Ik neem aan dat Sensoor, 113 en mindkorrelatie ook een chatfunctie hebben of dat je met iemand kunt appen. Bellen via app is ook gratis als je thuis wifi hebt en daar belt.

Door Marina lobelle op vrijdag 1 maart 2019, 11:18

Hallo Janneke. Ik herken mezelf daarin. Ik ben 55 jaar en heb nog steeds last van borderline. Dat ik er niet makkelijk vanaf kan komen heeft ook te maken met wat ik teveel heb meegemaakt. Vanaf mijn jeugd werd ik gepest en mishandeld en vanaf mijn huwelijk uitgebuit, tevens partners gehad met problemen zoals drank, chronische ziektes, en een partner met narcisme. Ik had jarenlang gelopen met schaamte, en deed aan automunitatie. Vriendinnen waarvan ik dacht erop te rekenen gaven mij een mes in me rug. Collega,s die mij ook niet echt zien staan. Ik durf er niks over te zeggen, omdat ik toch geen erkenning krijgen. Ik ging me zelf bijten. Tot ik bij stichting sta op zorg kwam in Vlissingen, kreeg ik erkenning en therapieën en ben met dagboeken schrijven begonnen. En heb een lieve partner die mij kan steunen en krijg veel liefde van hem. Maar ook van echte vrienden die mij goed kennen.

Door Anja op vrijdag 10 mei 2019, 11:56

Chatten via de UWV site is toch alleen bestemd voor doven en slechthorenden? Is er nog een andere manier om te chatten via de UWV site met een medewerker en waar kan ik die vinden?

Door UWV Webcare op maandag 13 mei 2019, 15:34

Hoi Anja,

Chatten kan inderdaad. Dit kan op een aantal verschillende manieren.

Als jij op uwv.nl een gekke term opzoekt, die de site niet herkent, dan krijg je (vaak) de mogelijkheid om te chatten met mijn collega’s.

Verder zijn we bezig met een chatfunctie, die is nu voor een willekeurig geselecteerde proefgroep beschikbaar. De verwachting is dat dit bij positief resultaat verder uitgebreid zal worden zodat iedereen hier op termijn gebruik van kan maken.

Ten slotte is er inderdaad, zoals jij noemt, een chat voor doven en slechthorenden.

Met vriendelijke groet,
Timo
UWV Webcareteam

Door Mike op zaterdag 24 augustus 2019, 10:54

Hoi Johanneke, mooi verhaal met veel zelfherkenning. Hoe gaat het nu met je ?

Reactie toevoegen

Laat hieronder je reactie achter. Het betekent een verplicht veld

Reactie beperkt tot 1000 tekens, nog 1000 over

Deze website maakt gebruik van cookies. Gaat u hiermee akkoord?

Ja, ik ben akkoord